المقاصد قائل به حرمت نظر شدهاند ، همچنين مرحوم صاحب جواهر ( ره ) تمايل به حرمت پيدا كرده است .
مرحوم علّامه ( ره ) هم در قواعد مىفرمايد كه اجزاء منفصل همانند متصل مىباشد على اشكالٍ ، همانطور كه فخر المحققين مىفرمايد : هر جا علّامه على اشكالٍ مىگويد ، فتوايش همان است كه قبل از اين قيد آورده شده است ، لكن گاه يك مطلب قطعى است ، همراه با اين تعبير نمىآيد ، اما اگر قطعى نباشد بلكه اقرب باشد ، همراه با « على اشكالٍ » آورده مىشود .
پارهاى از كتب هم نظرى در مسأله ابراز نكردهاند همچون مرحوم علامه ( ره ) در تحرير و همشيرزادهء او مرحوم سيّد عميد الدين ( ره ) در كنز الفوائد « 1 » ، كشف اللثام و مرحوم شيخ انصارى ، ادلهء طرفين را ذكر مىكنند ولى قول مختار را بيان نمىكنند .
البته مرحوم شيخ ( ره ) در برخى ادلهء مانعين اشكال كرده ، ولى خود حكم مسأله را به روشنى بيان نمىكند ، تنها در ناخن و مانند آن مىگويد : لا ينبغى الاشكال فى جواز النظر الى مثل الظفر و السن بل و كذا الشعر « 2 » .
كسى كه صريحاً به جواز نظر قائل شده ، مرحوم علامه ( ره ) در تذكره و نيز نراقى در مستند درباره غير مو مىباشد .
2 ) وجه اول ؛ استصحاب حرمت نظر ،
اين وجه را نخست مرحوم فخر المحققين ( ره ) مطرح كرده و ديگران تبعيت كردهاند ، البته مرحوم فخر المحققين ( ره ) تعبير به اصل كرده ولى ظاهراً مراد ايشان همچنانكه جامع المقاصد و كتب ديگر ذكر كردهاند ، استصحاب است .
هامش
( 1 ) ( استاد مدّ ظلّه ) : كنز الفوائد همچون ايضاح ، در شرح مشكلات قواعد مرحوم علامه ( ره ) است ولى بين اين دو كتاب فرق بسيار است ، مرحوم فخر المحققين ( ره ) بسيار در سطح بالاتر از مرحوم سيّد عميد الدين ( ره ) است .
( 2 ) كتاب النكاح ، ص 69 .