4 / 3 / 1378 سهشنبه درس شمارهء ( 110 ) كتاب النكاح / سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات گذشته دربارهء حكم « سلام كردن مرد بر زن نامحرم » و نيز « جلوس بر جاى نشستن زن پس از برخاستن او » بحث كرديم . در اين جلسه ، دربارهء مسألهء جديد « حكم دخول پسر بر پدر هنگامى كه زن پدر همراه پدر است ، بحث مىكنيم و ادلهء مسأله را بررسى مىنمائيم . و با اشاره به نظرات آقايان حكيم و خوئى ( ره ) به نقد و بررسى آنها مىپردازيم .
* * *
الف ) حكم دخول پسر بر پدر :
1 ) متن عروة :
« لا يدخل الولد على أبيه اذا كانت عنده زوجته الّا بعد الاستيذان و لا بأس بدخول الوالد على ابنه به غير اذنه » .
ظاهر عبارت اين است كه دخول فرزند بر پدر در حالى كه زن پدر نزد او است ، بر پسر حرام است مگر اينكه بعد از اجازه وارد شود ، ولى ورود پدر بر فرزند بدون اذن او بلا مانع است . مراد از « زوجته » در عبارت مرحوم سيّد ( ره ) به قرينهء روايتى كه مستند اين فتوا است ، زن پدر است نه مادر پسر .
2 ) ادلهء مسأله :
دربارهء اين مسأله ، دو روايت وجود دارد كه مورد استفاده قرار گرفته است .
روايت اول : « محمد بن يعقوب عن عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابن فضّال عن أبى جميله عن محمد بن على الحلبى قال : قلت لأبي عبد الله ( عليه السلام ) الرجل يستأذن