به مبايعهء پيامبر ( ص ) كه با زنان دست نمىدادند ، دانستهاند ، البته مرحوم آقاى حكيم ( ره ) فرمودهاند كه اين روايات ادّعاى مزبور را اثبات نمىكند ، و ما گفتيم كه حق با ايشان است و با اين روايات ، حرمت لمس نامحرم ثابت نمىشود ، ولى مرحوم آقاى خوئى ( ره ) در دلالت آنها بر مدّعا اشكال نكرده و آن را پذيرفتهاند .
اما به نظر مىرسد كه بر خلاف نظر اين دو بزرگوار ، مستند مرحوم شيخ ( ره ) ، روايات ياد شده نيست ، بلكه ظاهراً مراد وى اخبارى است كه مرحوم نراقى ( ره ) در مستند آورده و اين احتمال با توجه به اينكه مرحوم نراقى ( ره ) استاد او بوده ، قوى است . مرحوم نراقى ( ره ) فرموده كه دربارهء دو موضوع بايد بحث شود ؛ يكى آنكه ، آيا مواضعى كه نظر به آنها حرام است ، لمس نيز حرمت دارد يا نه ؟ ديگر اينكه ، آيا لمس مواضعى كه نظر به آن جايز مىباشد ، مانند وجه و كفين كه ما استناد كرديم ، حرام است يا نه ؟ ايشان در هر دو مسأله ، از روايات استفادهء حرمت كرده و ملازمه را تنها از يك طرف پذيرفتهاند ، يعنى گفتهاند كه هر جا نظر حرام است ، لمس هم حرام مىباشد ، ولى عكس اين صادق نيست . ما ذيلًا ادلّهء اين دو مسأله را بررسى مىكنيم .
2 ) آيا حرمت نظر ، ملازمه با حرمت لمس دارد يا نه ؟
در اين بحث ، در صدد آنيم كه ببينيم آيا دليلى بر حرمت لمس نسبت به مواردى كه نظر حرام دانسته شده ، وجود دارد يا نه ؟ مرحوم نراقى ( قدس سرّه ) به روايت أبى سعيد استناد فرموده است . اين روايت هر چند دربارهء لمس ميت مىباشد ، ولى اگر حرمت لمس ميت اثبات گردد ، به طريق اولى لمس حىّ نيز حرام خواهد بود .
همچنين هرگاه لمس بدن مرد اجنبى حرام باشد ، بالاولويه لمس بدن زن اجنبى نيز حرام است . در اين باره هم اولويت عرفى وجود دارد و هم از روايت ، نوعى اولويت استفاده مىشود ، روايت مزبور اين است :