اما المطلب الثانى فلا اختصاص له بهنّ بل يشمل مطلق النساء كما يشهد له ذكر عدم التبرّج و اقامة الصلاة و ايتاء الزكات فى ضمنه . . . فتدلّ على حرمة ترقيق الصوت و تحسينه » .
6 ) نقد كلام مرحوم آقاى خوئى ( ره ) توسط استاد مد ظلّه
اينكه مرحوم آقاى خوئى ( ره ) مىفرمايند كه از آيهء شريفه استفاده مىشود
« فَلا تَخْضَعْنَ »
حكمى عمومى است ، صحيح نيست و به نظر مىرسد كه آيهء شريفه بر هيچ طرف دلالت ندارد ، نه اختصاصى بودن حكم از آن استفاده مىشود و نه عمومى بودن حكم . براى روشن شدن مطلب به مثالهاى زير توجه فرماييد .
مثال اول : اگر گفتند « اى علماء اگر شما به وظائفتان عمل كنيد مانند مردم عادى نيستيد ، بنابراين ، بايد ديگران را خوب ارشاد كنيد » ، آيا معناى اين جمله اين است كه ارشاد وظيفهء عمومى مردم است ؟
مثال دوم : اگر گفتند « اى دولتمردان ، اگر به مسئوليتتان عمل كنيد ، مانند تودهء مردم نيستيد ، پس براى رسيدگى به مردم تلاش كنيد » ، آيا به اين معنى است كه همهء مردم در مقابل رسيدگى به ديگران مسئولند ؟ سرّ مطلب اين است كه آيهء شريفه يكى از وظائف همسران پيامبر ( ص ) را بيان مىكند و نسبت به وظائف ديگران ساكت است نه اينكه لفظ عامى داشته باشيم كه حكم عمومى را بيان كند تا اشكال شود مگر مورد مخصص است ! بلكه اين آيه اقتضاءً از بيان حكم عمومى مردم قاصر است و كارى به حكم عام ندارد .
خلاصه :
« فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ »
وظيفهء زنان پيامبر ( ص ) را بيان مىكند و در مورد اختصاصى بودن يا عمومى بودن اين حكم ساكت است . البته اگر دليلى عام داشتيم كه هر حكمى كه همسران پيامبر ( ص ) دارند ، ديگران نيز دارند الّا ما خرج بالدليل ، با ضميمه كردن آن دليل ، استدلال به آيهء شريفه تمام بود ، ولى چنين دليل عامى نداريم و به تناسب حكم و موضوع و مانند آن ، عمومى بودن يا اختصاصى بودن حكم را مىفهميم .