تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 913

مساهمون:

ص٩١٣
براى آنها بر مىشمارد .

4 ) جواب مرحوم آقاى خوئى ( ره ) به مرحوم آقاى حكيم ( ره )

آقاى خوئى بخشى از اين جواب را دارند ، ولى به تفصيل اگر پاسخ دهيم ، اين است كه
« إِنِ اتَّقَيْتُنَّ »
شرطى است كه اگر جزايش عبارت بعدى باشد ، حق با آقاى حكيم است . يعنى اگر شما اهل تقوا باشيد
« فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ »
، ابتدا مىگويد : شما مثل ساير زن‌ها نيستيد ، اگر بخواهيد تقوا به خرج بدهيد ، خضوع در قول نداشته باشيد ، اگر بخواهيد دستور خدا را اطاعت كنيد ، نبايد خضوع در قول بكنيد . مثل اينكه گفته مىشود اگر بخواهيد حجّ بجا آوريد يا نماز بخوانيد ، بايد چنين و چنان بكنيد . پس ، اگر جزا بعد از شرط آمده باشد ، از خصائص تفاوت همسران پيامبر با زنان ديگر اين است كه خضوع در قول نكنند . ولى ظاهر آيه اين است كه جزاى اين شرط ، عبارت قبلى است يعنى
« يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ »
اى زنان پيامبر اگر شما اهل تقوا و خداترس باشيد ، مثل ساير زن‌ها نيستيد ، بلكه قرب و فضيلت شما قابل مقايسه با ديگران نيست ، همانطور كه در قسمت‌هاى ديگر آيه آمده كه كارهاى خوب شما در برابر كارهاى خوب ديگران ارزش دارد ، اگر كار بد هم انجام دهيد ، عذابش مضاعف است . در اين صورت ، سخن مرحوم آقاى حكيم ( ره ) نادرست خواهد بود ، يعنى احكامى كه بعداً در آيهء شريفه آمده ، متفرّع بر تفاوت بين همسران پيامبر و ساير زنان نيست . « * و السلام * »