گفتهاند : به حسب اين آيه ، اگر كسى صدايش را نازك كند به طورى كه اجنبى با شنيدن آن چنانچه در قلبش مرض باشد ، در او طمع مىكند . اين آيه خطاب به زنان پيامبر نازل شده است . چون لذت بردن شخص مبغوض شارع است ، لذا به زنان خطاب كرده كه شما مقدمه اين گناه را فراهم نكنيد .
روشن شدن معناى آيه احتياج به دقت دارد . آيا نازك كردن صدا حرام است ؟
از كلام مرحوم صاحب جواهر ( ره كه با « ينبغى » تعبير كرده ، كراهت استفاده مىشود يعنى بهتر است زن صداى خود را نازك نكند ، هر چند مرد اگر بخواهد عمداً لذت ببرد ، حرام است . ظاهر كلامشان اين است كه براى زن ، تلطيف صدا حرام نيست ، هر چند براى مرد گوش دادن و لذت بردن حرام است . اگر با تلطيف صداى زن ، مرد بشنود ، نه اينكه گوش كند ، و لذت ببرد ، تلطيف بر زن حرام نيست ، اما اگر بداند كه مردى عمداً به صداى او گوش مىكند و لذت مىبرد ، تلطيف بر زن حرام است يا نه ؟ متعرض اين فرع نشده است كه آيا معاونت بر اثم است يا نه ؟
پس در فرض مسأله كه اگر مرد تصادفاً بشنود و لذت ببرد كه گناهى رخ نداده است ، آيا بر زن تلطيف صدا حرام است يا نه ؟ از كلام جواهر ، حرمت استفاده نمىشود .
1 ) معناى خضوع به قول
مشهور مفسرين « خضوع به قول » را نازك كردن صدا معنا كردهاند ، نهى در آيه هم ممكن است تحريمى باشد و ممكن است تنزيهى باشد . ولى ظاهر نهى ، تحريم است ، لذا حمل بر كراهت ، آنطور كه صاحب جواهر مرتكب شده ، احتياج به دليل معتنابه دارد .
2 ) نظر استاد مد ظله
احتمال ديگر در معناى « خضوع در قول » اين است كه در سخن گفتن تواضع كند ، همانطور كه گاهى رفتار انسان متواضعانه است ، ممكن است گفتارش هم متواضعانه