تلذذ جايز است ، بحث امروز دربارهء حكم استماع صداى اجنبيه با خوف فتنه يا تلذذ است كه نيازمند بحث است .
بسيارى از علما و بزرگانى كه استماع بدون تلذذ يا خوف فتنه را جايز دانستهاند ، استماع مع خوف الفتنة يا تلذذ را حرام دانستهاند . كسانى هم كه استماع را در حال عادى حرام دانستهاند ، روشن است كه در اين فرض نيز حرام مىدانند .
1 ) اجماع
لذا مرحوم صاحب رياض ( ره ) ادعاى اجماع كرده « 1 » ، مرحوم شيخ انصارى ( ره ) ادعاى اتفاق كرده « 2 » و مرحوم آقاى خوئى ( ره ) نيز دعواى لا خلاف كرده « 3 » ، ولى به نظر ما مسأله چندان روشن نيست ، آنطور كه آقايان ادعاى اجماع كرده و عبور نمودهاند ، واضح نيست .
2 ) بررسى اجماع
اجماع معتبرى در مسأله وجود ندارد ، چون اصل مهم مسألهء سماع يا استماع عن لذّة يا غير لذّة قبل از زمان مرحوم محقق ( ره ) در كلمات فقهاء معنون نبوده و فقط در مبسوط فرموده : صداى زن عورت نيست ، ولى صورت لذت و عدم لذت آن را متعرض نشده است . اصل مسأله در كلمات متأخرين مورد تعرض قرار گرفته است .
3 ) كلمات فقهاء
فتواى فقها در اين زمينه يكسان نيست و اختلافاتى به چشم مىخورد .
- در كتب نكاح تذكرة ، جامع المقاصد ، مفاتيح فيض كاشانى ، « خوف الفتنة » تعبير شده است كه سماع با خوف الفتنة حرام است .
- در رسالهء مهنّائيه علامه كه عبارتش را در جلسه گذشته خوانديم ، « تلذذ » تعبير شده كه سماع مع التلذّذ حرام است .
هامش
( 1 ) رياض المسائل 2 : 75 .
( 2 ) تراث شيخ اعظم ج 20 ، كتاب النكاح : 66 .
( 3 ) مبانى عروه ، كتاب النكاح 1 : 102 .