صادق ( ع ) از پيامبر اكرم ( ص ) ، روايت فاطمه بنت الحسين ( ع ) « 1 » از حضرت امام حسين ( ع ) از امير المؤمنين ( ع ) از پيامبر ( ص ) ، روايت موسى بن جعفر ( ع ) « 2 » كه اين روايات در منابعى مانند جعفريات ، دعائم الاسلام « 3 » ، كافى ، فقيه ، و بالتبع در بحار ، وسائل و مستدرك نقل شده و در تمامى آنها از نساء به عورت تعبير شده است .
3 ) پاسخ استاد - مد ظله - به استدلال مزبور :
به نظر مىرسد كه اين روايات از ادلهء عامهء لزوم ستر نباشد ، زيرا حكمى كه بر عورت بودن زن شده ، حكمى است مربوط به آداب و اخلاق نه حكم الزامى شرعى .
مثلًا تعبير شده : « النّساء عيّ و عورة ، فاستروا العورة بالبيوت » يا « فاحبسوهن فى البيوت » و امثال آن . اين احكامى كه بر عورت بودن زن متفرّع شده ، بلا اشكال واجب و الزامى نيست و بيرون رفتن زن از خانه و امثال آن حرام شرعى نمىباشد ( البته اگر حكم وجوب ستر را مطابق فتاوا رعايت كرده باشد ) بنابراين روايات مزبور در صدد بيان يك حكم اخلاقى و يك اصل اوّلى اخلاقى ( مستور بودن زن ) مىباشد و به ما نحن فيه كه بحث الزامى شرعى مىباشد ، مربوط نمىشود . به بيان ديگر ، اين روايات دلالت بر مطلق كراهت خروج از بيوت براى زنان دارد كه برخى مراتب آن حرام و برخى ديگر مكروه مىباشد و عنوان جامع همان مطلوبيت ترك خروج از بيوت است .
نتيجه بحث :
نتيجه مىگيريم كه دلالت اين روايات همانند آيات بر عموم وجوب ستر تمام نيست . و ما دليل عامى بر مطلب مذكور نداريم . البته روايات خاصّى در مسأله وجود دارد كه ممكن است براى لزوم ستر وجه و كفين به آنها استدلال شود . اين ادله خاصّه در جلسات بعد مورد بررسى قرار خواهند گرفت ، ان شاء الله تعالى . « * و السلام * »
هامش
( 1 ) وسائل ، طبع آل البيت ، ج 20 ، ابواب مقدمات النكاح ، باب 24 ، ص 66 ، ح ، 6 و بحار ، ج 100 ، ص 251 ، ج 48
( 2 ) بحار الانوار ، ج 100 ، ص 250 ، ح 40 و 43 .
( 3 ) - رجوع شود به مستدرك الوسائل ، طبع آل البيت ، ج 1 ابواب مقدمات النكاح ، باب 21 ، ص 181 - 182 احاديث 1 و 3 .