10 / 9 / 1377 سهشنبه درس شماره ( 46 ) سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
كتاب النكاح
خلاصهء جلسات قبلى و اين جلسه :
در جلسه قبل استدلال مرحوم آقاى حكيم ره را در تبيين مرادشان از غض بصر ، پاسخ داديم : سپس بيان مرحوم آقاى شعرانى را در تفسير ( ما ظهر ) عرض كرديم ، اينك در اين جلسه ، به توضيح بيشتر كلام ايشان و كلام مرحوم آقاى داماد و نقد و بررسى بخشى از فرمايشات ايشان مىپردازيم .
* * *
الف - تفسير « ما ظَهَرَ »
در كلام مرحوم آقاى شعرانى و مرحوم داماد
1 ) احتمالات سهگانه
مرحوم آقاى شعرانى براى « ما ظهر » در آيه شريفه ، سه احتمال مطرح كردند :
1 - ما يظهر بنفسه ، يعنى مورد استثناء ظهور غير اختيارى است . زينتهاى خود را آشكار نكنند مگر آنكه به صورت غير اختيارى آشكار مىشود .
2 - شخص اختياراً ارادهء ظهور كرده باشد . زينتهاى خود را آشكار نكنند مگر آنچه را كه اراده كردهاند آشكار كنند .
3 - آنچه را كه مردم عادت به ظهور آن دارند . يعنى زينتهاى خود را آشكار نكنند مگر آنچه را كه مردم عادت به آشكار كردنش دارند .