10 / 8 / 1377 دوشنبه درس شمارهء ( 30 ) سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
كتاب النكاح
خلاصهء جلسات پيش و اين جلسه
در اين جلسه جواز نظر به اهل ذمه بررسى شده و اختصاص جواز به صورت حرج نوعى انكار گرديده ملاك جواز ، سلب كردن احترام از سوى خود آنها دانسته مىگردد ، سپس اشكالى را كه سابقاً به مرحوم آقاى خوئى در تخصيص حكم به صورت عدم شهوت نموده بوديم ناوارد خواهيم دانست ، در خاتمه به تفسير آيه غضّ پرداخته به معناى « غض » و « من » اشاره مىشود .
در ضمن بحث دليل عام عدم جواز نظر از روى شهوت را نيز خواهيم آورد .
* * *
الف ) : حكم نگاه كردن به زنان اهل ذمه
1 - اشاره به اقوال علماء
ما پيشتر به مشهور نسبت داديم كه نظر به نساء اهل ذمه را از حرمت نظر استثناء كردهاند ، ما اين امر را به تبع شهيد ثانى و برخى ديگر گفته بوديم ، ولى پس از مراجعه معلوم مىشود كه قبل از محقق حلّى شهرتى در اين مسأله نيست ، قبل از محقق ، به غير از شيخ مفيد و شيخ طوسى و نيز كلينى و صدوق كه روايت سكونى و عباد بن صهيب را نقل كردهاند به كس ديگرى كه اهل ذمه را استثناء كرده باشد برنخورديم ، هشت نفر از فقهاء بزرگ پس از شيخ طوسى يا معاصر وى اين مورد را استثناء نكردهاند با اين كه در مقام بيان بوده و مثلًا استثناء مريد تزويج را آوردهاند :