بلكه علت اخراج برقى از قم اتهام غلو بوده است . چون در روايات وى ، مضامينى ديدهاند كه آن را غلو دانستهاند و خودش را هم غالى خيال كردهاند و به جهت حساس بودن مسأله او را اخراج كردهاند .
بنابراين ما دليلى نداريم كه احمد بن محمد بن عيسى تنها از ثقات روايت مىكند و اصلًا از هيچ راوى ضعيفى روايت نكرده است . پس از اين طريق نمىتوان وثاقت عباد بن صهيب را ثابت كرد .
راه دوم نيز مبتنى بر قبول وثاقت مشايخ اصحاب اجماع يا اعتبار روايات آنها است كه ما آن را قبول نداريم و تنها وثاقت مشايخ ابن أبى عمير و صفوان و بزنطى را پذيرفتهايم .
5 ) خلاصه بحث
اعتبار روايت سكونى و روايت عبّاد بن صهيب ثابت است ، يا موثقه مىباشند يا صحيحه .
« * و السلام * »