3 / 8 / 1377 يكشنبه درس شمارهء ( 25 ) سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
كتاب النكاح
خلاصهء جلسات قبل و اين جلسه
در جلسات پيش در بارهء جواز نظر مردى كه مىخواهد با زنى ازدواج كند ، يا كنيزى بخرد ؛ به وى بحث شد ، در اين جلسه در بارهء اختصاص حكم به اصيل و عدم شمول آن نسبت به وكيل و ولى و فضولى بحث مىگردد . در ادامه به بررسى مسأله 27 ( جواز نظر به زنان ذمى ) پرداخته ، بحث سندى در بارهء سكونى و نوفلى و بحث مفصلى در بارهء وثاقت عباد بن صهيب خواهيم آورد .
الف - بررسى ادامهء مسألهء 26
1 ) متن مسأله
« . . . . و كذا يجوز النظر الى جارية يريد شراءها و ان كان به غير اذن سيدها و الظاهر اختصاص ذلك بالمشترى لنفسه فلا يشمل الوكيل و الولى و الفضولى و أمّا فى الزّوجة فالمقطوع هو الاختصاص »
2 ) توضيح مسأله
در اين قسمت مرحوم سيد دو فرع را عنوان مىكنند :
فرع اوّل : نگاه كردن به كنيزى كه انسان مىخواهد بخرد ، جايز است . دليل اين امر روايت أبى بصير است كه به نظر ما معتبر است ، در اين روايت حتى مسّ جاريه را جايز دانسته ، مرحوم آقاى خوئى به روايت حسين بن علوان تمسك كردهاند كه به نظر ما تمام نيست ، توثيق نجاشى در ترجمهء حسين بن علوان مربوط