اول و سيادت در مثال دوم هيچ نقشى در لزوم اكرام و جواز تقليد نداشته باشد ، و تمام العله علم يا اجتهاد باشد ، اخذ قيد عدالت يا سيادت لغو خواهد بود . بنابراين از اخذ قيد « باغلى الثمن » استفاده مىشود كه اين قيد در علت حكم دخالت دارد . « 1 »
« بررسى اين مسأله را در جلسهء آينده خواهيم آورد »
« * و السلام * »
هامش
( 1 ) ( توضيح كلام استاد - مد ظلّه - ) فرق بين اين وجه و وجه دوم آن است كه در اين وجه بر اخذ قيد « باغلى الثمن » در علّت تأكيد شده ، و دخالت آن در علّت مدّ نظر است ، و در وجه دوم بر قيد « متعارف بودن » در حكم جواز نظر تكيه شده ، و اين كه بايد براى افراد متعارف خصوصيتى در جواز نظر باشد كه حكم به آنها اختصاص يافته است .