ب ) استدلال به روايت جواز نظر زن به مرد :
1 - طرح استدلال :
اين روايت با ذكر علتى كه بيان كرده مىفرمايد : نگاه كردن مرد به زن جهت ازدواج جايز است .
بحث در اين است كه آيا جواز نظر زن به مرد نيز از اين روايت استفاده مىشود يا خير ؟
توضيح اينكه : اين بحث بنابر هر مبنايى كه در جواز نظر مرد به زن داشته باشيم قابل طرح است .
2 - استدلال شيخ انصارى :
ايشان مىفرمايند : در جواز نظر زن به مرد جهت ازدواج اختلاف است ؛ بعضى جايز مىدانند ، و بعضى جايز نمىدانند ، ايشان مىفرمايند جايز است ، و وجه آن را اينطورى ذكر مىكنند :
همانطور كه شارع براى مرد اهتمام قائل شده ، و براى اينكه حق او تضييع نشود نظر به زن را جايز دانسته بدون شك براى زن هم اين اهتمام را دارد خصوصاً در جايى كه زن حق طلاق ندارد ، بنابراين بالاولوية مناسب است كه ارفاقى دربارهء زن هم بشود .
پس ، اگر چه از نحوهء تعليل در روايت خصوصيت مىفهميم چون اغلى ثمن گفته و جامع يعنى اغلى العوضين ( مثلًا ) نگفته تا شامل طرفين بشود ، ولى چون مىدانيم كه خصوصيتى در ثمن نيست ، الغاء خصوصيت مىكنيم و جواز نظر طرفين را از اين روايت استفاده مىكنيم .
3 - مناقشه در كلام شيخ انصارى :
اينكه شارع فرموده مرد نگاه كند به زن براى اين است كه مرد حق دارد مثمن ( زن ) را كه در مقابل ثمن دريافت مىكند خوب ببيند كه آيا ارزش دارد يا نه ؟ تا مغبون واقع نشود ، همانطور كه اگر ثمن خانه بود ، آن را خوب نگاه مىكرد كه آيا ارزش ثمن