1 - كسى كه تصميم قطعى دارد كه با فرد معيّنى ازدواج كند ، خواه زيبايى ظاهرى داشته باشد يا نه .
2 - كسى كه مقدمات ازدواجش فراهم شده ولى ازدواجش مشروط بر جمال ظاهرى فرد مورد نظرش مىباشد ، و مطمئن است كه اين فرد ، شرط را داراست .
و چند مورد را شامل نمىشود :
1 - مردى كه مىخواهد ازدواج كند مىبيند كه شرايط همسرى در مورد فردى جمع است فقط از جمال ظاهرى او خبر ندارد ، و در صورتى تصميم قطعى مىگيرد كه از اين جهت نيز مطمئن شود .
2 - كسى كه مىخواهد ازدواج كند و از شرائط او جمال ظاهرى همسرش مىباشد و نسبت به فردى معين مىداند كه اين شرط را ندارد .
3 - مردى كه نسبت به اصل ازدواج مصمم است ولى نسبت به موارد آن تصميمى نگرفته است ، و مىخواهد موارد مختلف را بررسى كند ، اگر كسى را داراى شرائط يافت تصميم قطعى مىگيرد كه با او ازدواج كند .
4 - كسى كه فعلًا ارادهء ازدواج ندارد ، اما احتمال مىدهد كه با نگاه كردن به شخص خاصى او را بپسندد و به فكر ازدواج بيفتد .
سؤال : چرا روايت سه مورد اول را شامل نشود ؟
روايت مىفرمايد « يريد أن يتزوج المرأة » و كافى است كه اصل ازدواج مورد ارادهء شخص باشد هر چند نسبت به موارد خاصه تصميمى نداشته باشد و در اين موارد تصميم به اصل ازدواج دارد .
پاسخ استاد مد ظله :
لازمهء اين كلام استخدام است ، و اين خلاف ظاهر روايت است ، چون روشن است كه ضمير در « يجوز ان ينظر اليها » نمىتواند كلى باشد ، به اين معنى كه بگوييم