22 / 7 / 1377 چهار شنبه درس شمارهء ( 20 ) سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
كتاب النكاح
خلاصه جلسات قبل و اين جلسه :
در جلسات قبل گفتيم : مرد مىتواند به زنى كه مىخواهد با او ازدواج كند نگاه كند ، دليلش رواياتى بود كه به مردى كه « يريد ان يتزوج المرأة » اجازهء نگاه كردن داده بود ، گفته شده هر چند ظاهر ابتدائى « يريد » ارادهء فعلى است ، اما تعليلى كه در روايت آمده ظهور در ارادهء تعليقى دارد و ظهور تعليلى مقدم است . در اين جلسه به نقد اين مطلب مىپردازيم .
* * *
كلام در اين بود كه آيا جائز است مرد به زنى كه قصد ازدواج با او را دارد نگاه كند ؟
از روايات متعددى جواز نظر استفاده مىشود . در اين روايت آمده بود كه « الرجل يريد ان يتزوج المرأة أ ينظر اليها ؟ قال : نعم ، انما يشتريها باغلى الثمن » ( جامع احاديث الشيعة ج 20 باب 6 ابواب التزويج كتاب النكاح )
« يريد » ظهور در ارادهء فعلى دارد ، « الرجل يريد أن يتزوج المرأة » ، يعنى كسى است كه مىخواهد ازدواج كند و شمول آن بر كسى كه هنوز تصميم به ازدواج نگرفته و شايد در آينده تصميمى بگيرد ، خلاف ظاهر است .
بنابراين روايات دو مورد را شامل مىشود :