قرآن در مورد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد :
« ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ » .
« 1 » ما تو را به پيامبرى نفرستاديم مگر براى همه خلقها .
نهايت زمان و مكان ، و مبارزات بىأمان روزگار نخستين اسلام ، و درگيريهاى صدر اسلام به محمد صلّى اللّه عليه و آله اجازه نداد ، تا بيش از آنكه كرد بكند ، و چون چنين بود ، تكميل جهانگير شدن تعاليم اسلام ، از ناحيه خود پيامبر به دستور خدا ، به عهدهء على و سپس ديگر امامان گذاشته شد . و اگر سدّ راه نمىشدند و به جاى قدرتطلبى و خلافت خواهى ، از اين خاندان نور پيروى مىكردند ، اين نتيجه بدست مىآمد . و عموميت رسالت پيامبر و اسلام در همان صدر اسلام عملى مىشد .
امامت و خلافت على ، هسته اصلى و فلسفهء سياسى اسلام بود و همه شؤون و مصالح اسلام وابسته به آن بود ، به خاطر اين است كه شيعه و سنى نقل كردهاند از على عليه السّلام كه فرمودهاند : « پايههاى اسلام سه چيز است : نماز خواندن زكات دادن ، به ولايت و حكومت حقّه اعتقاد داشتن . »
چه كسى مىتواند ولى مسلمين شود ، هركس از اسلام اندك اطلاعى داشته باشد و عينك تعصب را كنار بگذارد ، به يقين اقرار خواهد كرد كه اين شخص جز على ابن ابى طالب و اولادش كس ديگرى نمىتواند باشد . و تشكيل « مدينه غدير » نشر نهايى و
هامش
( 1 ) - سباء 28