و اصرار او بر اين رويّه چه لزومى دارد . اين چيزى است كه نه من و نه خود نفيسى از آن آگاه نيستيم .
بعد دلائلش را يكى يكى برمىشمارد ، با ذكر كتابشناسى ، كه ايشان ( محقق طباطبايى ) فرمودند يكى از خصوصياتِ الغدير اين است كه كتابشناسى و ارجاعاتِ دقيق دارد كه اين موضوع جاى ديگرى دارد و قابل بحث است .
همانطور كه شما فرموديد علامه امينى ساعات بسيارى از شبانه روز را به كار تحقيق و تأليف مىپرداختند . اين سؤال ممكن است پيش بيايد كه آيا ايشان به كارهاى عبادىِ خود هم مىرسيدند ؟ علاوه بر اين كه خود اين كار ، يك كار عبادى بوده ولى به ساير مسائلشان مىرسيدند ؟ و آيا نمونهاى و شاهدى شما در اين مسئله به خاطر داريد ؟
محقق طباطبايى : ايشان علاوه بر اين ، به كارهاى عبادى خودشان مىرسيدند و به مستحبات ، قرائت قرآن ، زيارت ائمه و . . . مىپرداختند . و ايشان مكرّر مىفرمودند كه : « اين الغدير ، ما را از انسانيت انداخت » ، يعنى از ديد و بازديد ، و آن چيزهايى كه در ميان دوستانشان متعارف است محروم بودند و جائى نمىرفتند و به اين شكل اعتزال مىكردند و از اين جهت ، از اين قسمتها كم مىكردند .
چه عنايتهايى از ناحيه مولا على عليه السلام و همچنين ساير ائمه به ايشان شده كه ايشان اينقدر توفيق پيدا كردهاند . كم نيست اين همه منابع را مرحوم علامه در پاورقىهاى نوشتهها ذكر مىكند و اين همه كتاب را 20 هزار كتاب همانطور كه شما فرموديد از ابتدا تا انتها مطالعه كردند ؛ براى اين همه توفيق مسلما بايد عنايتى شده باشد .
محقق طباطبايى : تازه بعد از اين كه در سنين اخير تعداد زيادى كتاب چاپ مىشد و مىآمد ، ايشان مكرر مىفرمودند كه « بايد مطالعه كتاب را از سر گرفت ، كتابهاى جديد كه
امين شريعت : ويژه نامه همايش رونمايي از كتاب المقاصد العلية في المطالب السنية ( فارسى ) — صفحة 266
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٦٦