دانشمندانى كه زبان فارسى را از طريق تعلّم مىآموزند ، توجه مىكنند به آن دقائق و رقائق ادبيات فارسى . عربى هم همين گونه است . ما ايرانىها به تاريخ ادبيات عرب كه مىنگريم ، مؤلّفينِ شيعى كه بسيارى از آنها ايرانى بودهاند ، همانگونه كه مرحوم مطهرى در خدمات متقابل مىشمارند و آثارشان را ذكر مىكنند ، اينها چون ادب عرب را از طريق تعلم آموختند و زحمت به اندازه كافى كشيدهاند و سرد و گرمِ روزگار چشيدهاند ، كتب صرف و نحو را و معانى و بلاغت را ديدهاند ، قلمشان روانى پيدا كرده است . و چه بسا خود عربها احساس نياز چندانى نكنند كه بيايند در پرداختن يك جمله عربى اين همه اهتمام بكنند . خود اين يك توفيق جبرى بوده و مخصوصاً در علوم اسلامى كه مىبينيم ادبيات ، خودش جزء مبادى علوم است . در حوزههاى علميه ابتدا ادبيات را مىآموزند ، و سپس قلم به دست مىگيرند و به مسائل فقه و اصول و غيرهما مشغول مىشوند .
به نظرم خودِ علامه امينى هم يك استعداد خاصى را داشتند و پيش از اينكه صحبتى از الغدير به ميان بيايد ، از زمان سال 1352 ق . ، يعنى زمانى كه مرحوم علامه امينى 32 سال داشتند ، مرحوم اردوبادى يك قصيدهاى را در 33 بيت در توصيفِ ايشان و بيان علم و تقواى ايشان مىسرايند ، كه خود ، حاكى از آن استعداد خدادادىِ مرحوم علامه هم هست .
آيا يكى از علل غنى شدن ادبيات در مرحوم علامه امينى و همينطور نويسندگى ايشان به زبان عربى ، اين نبوده كه حضور دائم در كشورهاى عربى داشتند ؟ ما طلّابمان امروزه حضور ندارند ، اينجا در كشورى هستند كه فارسى صحبت مىكنند و فارسى مىنويسند ؛ به همين جهت در نگارشِ عربى آنها ضعف وجود دارد . الان طلاب ما چه بايد بكنند كه بتوانند در اين جهت هم قوى باشند و نه تنها مكالمه ، بلكه نگارش را هم بتوانند به يك شيوه خيلى عالى ارائه بدهند ؟ به نظر شما چه كارى بايد انجام دهند ؟
محقق طباطبايى : همين تمرين كه فرموديد يعنى مطالعه و تمرين و مراجعه . خود بنده هم الغدير را مطالعه مىكردم و لغاتى را كه مشكل بود و نمىفهميدم ، مراجعه مىكردم . و آن لغات
امين شريعت : ويژه نامه همايش رونمايي از كتاب المقاصد العلية في المطالب السنية ( فارسى ) — صفحة 262
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٦٢