از آقاى فاطمى نيا مىخواهم كه توضيح بفرماييد كه استقلال علامه در اين كتاب ، اصولًا چگونه است و ايشان از چه چيزى پيروى مىكنند در اين زمنيه ؟
استاد فاطمى نيا : بسم اللّه الرحمن الرحيم ، بنده به اندازه فكر ناقصمسخن مىگويم . يعنى كوچكتر از اين هستم كه الغدير را توصيف كنم ، اما مىگويند « المعروف به قدر المعرفة » . بنده برداشتهاى خودم را از نظر توصيف اين كتاب شريف ، در چند بند ، جمع بندى كردهام . يكى قدرت استدلال و استنتاج مرحوم علامه امينى در اين كتاب است . يعنى رنگ استدلال و استنتاج را خيلى از كلامها دارند . در عالم محاوره و گفتگو ، ما مىبينم كه كسى مطلبى را به عنوان استدلال و استنتاج عرضه مىكند ، ولى وقتى نگاه مىكنيم مىبينيم آن دليل ، عليل است ، و فقط رنگِ دليل دارد ، و مىتوان خدشهاى وارد كرد و آن را شكست . يكى از قدرتهاى بزرگ علامه امينى كه مىتوان گفت نزديك به كرامت است ، اين است كه ايشان وقتى دليل مىآورد ، آنچنان قلعه و دژى درست مىكند كه نمىتوان از آن فرار كرد ، و اين صفت به خوبى در اين كتاب ديده مىشود .
مطلب ديگر هم كه اساتيد محترم احقّ بودهاند كه بيان كنند ، مسئله قلمِ علامه امينى در اين كتاب است . نكتهاى را ما بايد واضح بگوييم - چون در بحث علمى ، به قول علامه طباطبائى « در بحثهاى علمى تعارف نيست » - اين است كه علماى ما ، علماى غير عربِ ما ، از نظر عربى نويسى به چند قسم تقسيم مىشوند : يك قسم اينها صحيح مىنويسند ، ولى خيلى زيبا نيست ، قلمى است كه مطلب را مىرساند ولى امتيازى ندارد . يك قسم ، شايد عربىشان صحيح هم نباشد ، چون در بلاد عربى نبودهاند ؛ البته در علما نيست ، ولى در متأخرين پيدا مىشود .
قسم ديگر كسانى هستند كه مثل علامه امينى تسلّط دارند بر صحيح نويسى و زيبا نويسى ، و در زمانِ حاضر غير از صحيح نويسى و زيبا نويسى براى نويسنده عربى ، عامل ديگرى لازم است و آن اين كه بايد قلمش رنگ عربيّتِ جديد و تحوّل يافته را داشته باشد . در غير اين صورت مىتوان گفت كه برادران عرب زبان نسبت به آن كتاب ، شايد بىرغبت باشند و دوست نداشته باشند كه بخوانند .
امين شريعت : ويژه نامه همايش رونمايي از كتاب المقاصد العلية في المطالب السنية ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٥٩