هيزم برخيزد ، گزارشى را از اينجا و آنجا سر هم كرده . اى كاش ما را راهنمائى مىكرد كه اين بافتهها را از كجا آورده ؟ از كه گرفته ؟ زنجيره روايت خود را سرانجام به كه رسانيده ؟ و . . . » . « 1 »
آيهء دوّم و سوم :
1 - قوله تعالى :
ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَ لَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
« 2 »
( براى پيامبر و مؤمنان ، شايسته نبود كه براى مشركان طلب آمرزش كنند ، هرچند از نزديكانشان باشند ، پس از آن كه بر آنها روشن شد ، كه اين گروه اهل دوزخند ) .
2 - قوله تعالى :
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ .
« 3 »
( تو نمىتوانى كسى را كه دوست دارى هدايت كنى ، ولى خداوند هركس را بخواهد هدايت مىكند و او به هدايت يافتگان آگاهتر است ) .
علامه رحمه اللّه درباره تحريف شأن نزول اين آيات گويد :
بخارى در « صحيح » « 4 » در كتاب تفسير ، در [ سوره ] قصص ( ج 7 ، ص 184 ) گويد : گزارش كرد ما را أبو اليمان ، خبر داد ما را شعيب از زهرى كه گفت : خبر داد مرا ، سعيد بن مسيب از پدرش ، كه گفت : چون أبى طالب را هنگام مرگ فرارسيد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيامد . پس نزد او بودند أبا جهل و عبد اللّه بن أبى أميّة بن مغيرة . پس [ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ] گفت : اى عمو بگو : لا اللّه الّا اللّه تا با اين سخن به سود تو نزد خداوند به گفتگو بپردازم .
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . توبه ، 113 .
( 3 ) . قصص ، 56 .
( 4 ) . صحيح بخارى ، ج 4 ، ص 1788 ، ح 4494 چاپ جديد .