روزگارى دراز ، پيش از فرود آمدن اين فراز نمىبايستى با بتپرستان و دورويان دوستى نمايند ؟ مگر آمرزش خواستن براى ايشان آشكارترين نمونههاى دوستى با آنان نبوده است ، كه خداى تعالى از پندار مردم را در فراز زير از آن پرهيز مىداده است :
لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ .
« 1 »
( هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند ، نمىيابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند ، هرچند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندانشان باشند ) .
آنان كسانى هستند كه خدا ايمان را بر صفحهء دلهايشان نوشته و با روحى از ناحيهء خودش آنها را تقويت فرموده .
اين فراز آيه 22 سوره مجادله است كه در مدينه فرود آمده ، آن هم قبل از سورهء توبه « الاتقاق » ( ج 1 ، ص 17 ) » . « 2 »
علامه رحمه اللّه پاسخهاى بسيار ديگرى بر اين تحريفات و تهمتها دادهاند ، كه ذكر تمامى آنها از گنجايش اين كتاب خارج است . اميد است پژوهشگران عزيز براى آگاهى و كشف حقيقت بدين كتاب شريف و كتب ديگر ارجاع داده شده مراجعه كنند .
ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ
« 3 »
لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ
« 4 »
وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
« 5 »
هامش
( 1 ) . مجادله : 22 .
( 2 ) . الغدير ، ج 8 ، ص 10 .
( 3 ) . الحديد : 37 .
( 4 ) . المدّثر : 31 .
( 5 ) . الحشر : 10 .