كه فرمود : ما من نبىّ يقبض الّا دفن تحت مضجعه الّذى مات فيه هيچ پيامبرى قبض روح نمىشود مگر زير همان جايگاهى كه در آن از دنيا رفته بهخاك سپرده مىشود .
جواب : اولا اگر نزاعى در اينباره شده بايد روايان زيادى مىداشت نه فقط عايشه راوى آن باشد .
ثانيا از خود همين عايشه بهخلاف آن نقل شده كه ما از دفن پيامبر وقتى خبردار شديم كه نيمه شب صداى بيلها كه قبر را هموار مىكرد .
ثالثا اگر پيامبر چنين حرفى زده بايد به كسىكه قرار بود او را غسل دهد و بهخاك سپارد گفته باشد .
رابعا ابن حجر فكر كرده است مردم سنگ هستند و اينهمه احاديث كه بين قبر و منبرم روضه اى از بهشت است را نشنيدهاند كه از طريق جابر ، سعد بن ابى وقاص ، عبد اللّه بن عمر ، ابو سعيد خدرى از پيامبر نقل شده : ما بين قبرى و منبرى روضة من رياض الجنّة ( بخارى در صحيح ، بيهقى در شعب الايمان ، خطيب در تاريخش 11 / 228 ، قسطلانى در ارشاد السارى 4 / 413 و . . .
) و احاديث ديگرى بههمين مضمون كه دهها كتاب اهل سنّت آن را نقل كردهاند و علّامه ذكر كرده است .
خامسا ابو يعلى از همين عايشه آورده كه در اينكه آرامگاه پيامبر كجا باشد سخنان گوناگونى به ميان آمد تا حضرت على ( عليه السّلام ) گفت : همانا خداوند جائى را كه پيامبرش در آن جان سپرده از همهجاى ديگر دوستتر مىدارد . ( خصائص الكبرى 2 / 278 ) و شايد براى برابرى با اين حديث نام ابو بكر را بهجاى نام على نهادهاند .
سادسا اين حديث همه پيامبران را شامل مىشود كه با آنچه علماء اهل سنّت نقل كردهاند همخوانى ندارد زيرا گفتهاند :
1 - حضرت آدم ( عليه السّلام ) در مكه درگذشت و در هند پاى كوهى كه به زمين آمد يا كوه ابو قبيس دفن شد ( تاريخ طبرى 1 / 80 ، كامل ابن اثير 1 / 22 ، تاريخ ابن كثير 1 / 98 و . . . )
خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — صفحة 682
مساهمون: رضا معراجي
ص٦٨٢