لها فى الجاهلية و انّها ليست الزّنا
ب ) بعد از اسلام
1 - با اينكه پيامبر در حجّه الوداع سورهء مائده را قرائت نمود و فرمود : آخرين سوره است كه نازل شده حلال آن را حلال و حرام آنرا حرام بدانيد ( تفسير قرطبى 6 / 31 ) باز هم عمر نمى دانست كه شراب بزرگترين گناه كبيره است سالم گويد انّ ابا بكر و عمر و ناسا جلسوا بعد وفاة رسول اللّه فذكروا اعظم الكبائر فلم يكن عندهم فيها علم فارسلونى الى عبد اللّه بن عمر و اسأله فاخبرنى انّ اعظم الكبائر شرب الخمر فأتيتهم فاخبرتهم فانكروا ذلك و وثبوا جميعا حتّى اتوه فى داره فاخبرهم انّ رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) قال انّ ملكا من ملوك بنى اسرائيل اخذ رجلا فخيّره بين ان يشرب الخمر او يقتل نفسا او يزنى او يأكل لحم خنزير او يقتلوه فاختار الخمر و انّه لمّا شربه لم يمتنع من شئ اراده منه ( مستدرك حاكم 4 / 147 ، الترغيب و الترهيب 3 / 105 ، الدر المنثور 2 / 322 ) ابو بكر و عمر و عدّهاى از مردم بعد از پيامبر نشستند و بحث كردند كه بزرگترين گناه چيست ؟ در اينباره علمى نزدشان نبود مرا فرستادند پيش عبد اللّه بن عمر من رفتم پرسيدم . گفت : شرب خمر برگشتم به آنها گفتم قبول نكردند و همگى آمدند خانه عبد اللّه بن عمر و او به آنها خبر داد كه پيامبر فرمود : يكى از پادشاهان بنى اسرائيل مردى را مخيّر كرد يا شراب بخورد يا كسى را بكشد يا زنا كند يا گوشت خوك بخورد يا كشته شود و آن مرد شرابخوارى را اختيار كرد و وقتى خورد همهء آن كارها را جلوگير نداشت و انجام داد .
2 - عمر بعد از اينكه گفت : انتهينا انتهينا ولى مىگفت : انّا نشرب هذه الشّراب الشّديد لنقطع به لحوم الابل فى بطوننا ان تؤذينا ( سنن بيهقى 8 / 299 ، محاظرات الراغب 1 / 319 ، كنز العمال 25 / 109 ) ما مىنوشيم اين شراب تند را تا قطع كند گوشتهاى شتر را در شكم ما كه اذيتمان مىكند . و اين تا آخر عمر ادامه داشته زيرا عمرو بن ميمون گويد : شهدت عمر حين طعن اتى بنبيذ شديد فشربه ( طب 6 / 156 ) من وقتى عمر مجروح شده بود حاضر بودم شراب تيزى برايش آوردند نوشيد .
559 - عمر و شرب خمر - اجتهاد عمر در شرابخوارى
علّامه امينى از منابع اهل سنّت احاديثى آورده كه عمر ملاك حد را مست شدن مىدانسته نه