امّا جارية التّى تكون بين اثنين فالنّخلة التّى تكون فى الدّنيا لمؤمن مثلى و للكافر مثلك و هى لى فى الاخرة دونك لانّها فى الجنّة و انت لا تدخلها اما كنيزى كه بين دو نفر است پس آن درخت خرمائى است كه در دنيا براى مؤمنى مثل من و كافرى مثل تو است ولى در آخرت فقط مال من است نه تو براى آنكه در بهشت است و تو داخل آن نخواهى شد . و امّا مفاتيح الجنّة فلا إله الا اللّه محمّد رسول اللّه ( ص ) و اما كليدهاى بهشت لا إله الا اللّه محمّد رسول اللّه است .
ابن مسيّب گويد : چون قيصر روم نامه را خواند گفت : اين صادر نشده مگر از خانه نبوت ( عاصمى در زين الفتى در شرح سوره هل اتى ، تذكره خواص الامه سبط ابى جوزى حنفى ص 85 )
555 - جهل عمر به احكام عمره
عن ابن اذنيه العبدى قال اتيت عمر فسألته من اين اعتمر ؟ قال ائت عليّا فسئله فاتيته فسألته فقال لى علىّ ( عليه السّلام ) من حيث ابدأت - يعنى ميقات ارضه - قال فأتيت عمر فذكرت له ذلك فقال ما اجد لك الّا ما قال ابن ابيطالب ( ابن حزم در المحلّى 7 / 76 ، رياض النضره 2 / 115 ، . . . ) از ابن اذنيه نقل شده كه آمدم نزد عمر و سوال كردم از كجا عمره را شروع كنم گفت : برو از حضرت على ( عليه السّلام ) بپرس رفتم و پرسيدم فرمود : از هرجا كه شروع كردى يعنى ميقات سرزمينت برگشتم به عمر گفتم ، گفت : من نمىيابم برايت جز آنچه پسر ابو طالب گفت .
556 - اجتهاد عمر در مناسك
از سالم بن عمر از پدرش نقل شده كه گفت : قال عمر اذا رميتم الجمرة سبع حصيات و ذبحتم و حلقتم فقد حلّ لكم كلّ شى الّا الطّيب و النّساء عمر گفت : وقتى رمى جمره كرديد و قربانى انجام داديد و سر تراشيديد همهچيز بر شما حلال مىشود بهجز استعمال بوى خوش و زنان ( تا وقتى كه طواف خانه كنيد ) . سالم گفت : عايشه گفت : انا طيبّت رسول اللّه لحلّه قبل ان يطوف بالبيت من