2 - سورهء بقره كه نسبت به ساير سورههاى قرآن احكام كمى دارد روى اين حساب عمر محتاج 150 سال آموزش براى آموختن همه قرآن بوده تا همه احكام را فراگيرد و اهل تسنن نوشتهاند اين كندذهنى را عبد اللّه بن عمر نيز داشته است بهطورى كه سوره بقره را در 4 يا 8 سال و به قول قرطبى در تفسيرش ( 1 / 34 ) و عينى در عمده القارى ( 3 / 732 ) در دوازده سال فراگرفته است .
3 - و خود عمر نيز در خطبهاش ( چنان كه در نكته 543 ) گذشت مردم را براى سوالات قرآنى به ابىّ بن كعب فرامىخواند .
4 - اين غير از نسيانى است كه در آخر عمر به او روى آورده بود كه محمّد بن سيرين آورده :
انّ عمر فى آخر ايّامه اعتراه نسيان حتّى كان ينسى عدد ركعات الصّلوة فجعل امامه رجلا يلقنّه فاذا اومأ اليه ان يقوم او يركع فعل ( ابن جوزى در سيره عمر ص 125 ، شرح ابن ابى الحديد 3 / 110 ) همانا به عمر در آخر عمرش فراموشى عارض شده بود بهطورىكه عدد ركعات نماز را فراموش مى كرد پس مردى را مقابل خودش قرار مىداد كه به او تلقين كند پس هرگاه به او اشاره مىكرد كه قيام و ركوع كند عمر انجام مىداد .
علّامه امينى : با اين حال عمر تا آخر عمر دربارهء مال و ناموس مردم حكم مىكرد .
546 - عمر و متعه الحج
علّامه امينى 17 روايت از منابع اهل تسنن مانند صحيح مسلم و صحيح بخارى و . . . آورده است كه عمر خلاف سنّت پيامبر اوّلين كسى بود كه متعه در حج را تحريم كرد كه دونمونه آن روايات به شرح زير است :
1 - عن ابن عباس قال سمعت عمر يقول و اللّه انّى لانها كم عن المتعة و انّها لفى كتاب اللّه و لقد فعلها رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) يعنى العمرة فى الحج ( سنن نسائى 5 / 153 ) از ابن عباس نقل شده شنيدم عمر مىگفت : به خدا قسم من شما را از متعه نهى مىكنم و بدرستىكه آن در كتاب خداست و پيامبر به آن عمل كرد يعنى عمره در حج .