548 - اقرار عمر به حكم دادن خلاف سنّت پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله )
علّامه امينى احاديثى از منابع اهل سنّت آورده كه عمر خودش اقرار كرده كه در زمان پيامبر حلال بوده من آنرا حرام مىكنم كه دو نمونهء آن به شرح زير است :
1 - عن جابر تمتعنا مع رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) و مع ابو بكر فلمّا ولىّ عمر خطب النّاس فقال انّ رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) هذا الرّسول و انّ القرآن هذا القرآن و انّهما كانتا متعتان على عهد رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) و انا انهى عنهما و اعاتب عليها احداهما متعة النّساء و لا اقدر على رجل تزوّج امرأة الى اجل الّا غيّبته بالحجارة و الاخرى متعة الحجّ ( سنن بيهقى 7 / 206 ، صحيح مسلم ، مسند احمد 3 / 356 )
از جابر نقل شده كه گفت : ما در زمان پيامبر و ابو بكر متعه مىكرديم وقتى عمر به خلافت رسيد براى مردم سخنرانى كرد و گفت : پيغمبر همان پيامبر و قرآن همان قرآن است بدرستى كه دو متعه در زمان پيامبر بود كه من از آن نهى مىكنم و بر آن معاقب مىكنم يكى متعه زنان كه اگر بر مردى دست يابم كه زنى را تا زمانى خاص تزويج كرده او را زير سنگها پنهان مى كنم ( سنگسار مىكنم ) و ديگرى متعه حج است .
2 - اخرج الطبرى فى المستبين عن عمر انّه قال ثلاث كنّ على عهد رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) انا محرمهنّ و معاقب عليهنّ متعة الحجّ و متعة النّساء و حىّ على خير العمل فى الاذان :
سهچيز در زمان پيامبر بود كه من آنها را حرام مىكنم و هركس انجام دهد عقوبت مىكنم .
متعه در حج و متعه در زنان و حىّ على خير العمل گفتن در اذان ( قوشجى در شرح تجريد و بياض در صراط المستقيم اين حديث را آوردهاند )
549 - نظرى بر دلائل عمر در تحريم دو متعه
علّامه امينى با اشاره بهاينكه بيش از چهل حديث داريم كه در زمان پيامبر متعه حلال بوده است و قرآن به آن نازل شده و عمر آنرا تحريم كرده است به ذكر دلائل عمر و ردّ آن پرداخته است كه خلاصه آن به شرح زير است :