امت نبوده نيست بلكه براى يك امر جديدى است كه قبلا نبوده .
قرينه يازدهم : در اسنادهاى زيادى در حديث غدير از لفظ نصب استفاده شده است نقل شهاب الدّين همدانى در مودّة القربى كه عمر بن خطاب گفت نصب رسول اللّه عليّا همانطور كه گذشت خود حضرت على ( ع ) در مناقشه در عهد عثمان فرمود :
ان ينصبنى للنّاس بغدير خم و امام حسن ( ع ) و عبد اللّه بن جعفر و عبد اللّه بن عباس و جابر بن عبد اللّه و ابى سعيد خدرى لفظ نصب را به كار بردهاند كه ما را آگاه مىكند كه پيامبر ( ص ) خود خواسته رتبه جديدى براى حضرت على ( ع ) معلوم كند كه تا آن روز شناخته شده نبود بعلاوه شايع بودن لفظ نصب براى برقرارى حكومت قابل ترديد نيست مثلا گفته مىشود پادشاه ، زيد را به فلان منطقه نصب كرده است .
قرينه دوازدهم : سخن ابن عباس است كه بعد از نقل حديث غدير گفت : فوجببت و اللّه فى رقاب القوم : به خدا قسم ولايت على ( ع ) بر گردن مردم واجب شد آيا آنچه اين صحابى فهميده غير از ولايت و الويت حضرت على در حكومت چيز ديگرى است ؟
قرينه سيزدهم : نقل شيخ الاسلام حموينى در فرايد السمطين از ابى هريره كه گفت چون پيامبر از حجه الوداع مراجعت كرد آيه
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
نازل شد تا آنجا كه گويد و هذه آخر فريضة اوجب اللّه عباده يعنى اين آخرين امر واجبى بود كه خداوند بيان نمود و چون پيامبر ابلاغ كرد آيه
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
نازل شد اين مطلب مىرساند امرى را پيامبر ابلاغ كرد كه قبلا تبليغ نشده است . نه محبت و نصرت كه براساس قرآن و سنّت از قبل معروف بوده است پس منظور همان امامت و رهبرى بوده است .
قرينه چهاردهم : به نقل از احمد حنبل در مسند ( 4 / 368 ) با ذكر سند از عطيه عوفى آورده كه از زيد بن ارقم درباره حديث غدير سؤال كردم گفت :
انكم معشر العراق فيكم ما فيكم ( در شما هست آنچه هست از نفاق ) فقلت له ليس عليك منى بأس ( از من نترس ) .
فقال نعم كنّا بالجحفة فخرج الينا رسول اللّه و هو آخذ بعضد علىّ فقال ايّها النّاس ا لستم تعلمون انى