مىشد .
شما فكر مىكنيد كه اگر اين مراسم سوگند در حجاز و پيش از گذشتن اين همه مدت از واقعهء غدير انجام مىپذيرفت ، چه مىشد ؟ و چند نفر گواهى مىدادند ؟
دربارهء اين حقيقت بينديش ؛ چرا كه آن را قوىترين دليل بر تواتر حديث غدير خواهى يافت .
از اخبارى كه دربارهء جريان و مراسم سوگند در رحبه رسيده ، كافى است آنچه را امام احمد از زيد بن ارقم در صفحهء 370 ، جزء چهارم مسند ، از ابو طفيل نقل كرده است ، مطالعه كنى . وى نقل مىكند :
على عليه السّلام مردم را در رحبه جمع نمود ، سپس فرمود : خدا را به گواهى مىطلبم و از هر مسلمانى كه در روز غدير بوده است ، مىخواهم كه برخيزد و آنچه را از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيده است ، بگويد . سى نفر بپاخاستند .
ولى ابو نعيم نوشته است : مردم زيادى برخاستند و شهادت دادند كه پيامبر در آن روز ، دست على را گرفت و به مردم گفت : آيا مىدانيد كه من نسبت به مؤمنان ، از خودشان اولى هستم ؟ گفتند : بلى اى رسول خدا !
فرمود : « من كنت مولاه فهذا مولاه . أللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه . »
ابو طفيل مىگويد : من از رحبه خارج شدم و در قلبم چيزى بود - كه چگونه است اكثر اين امت به اين حديث عمل نكردند ؟ - لذا زيد بن ارقم را ملاقات كردم و به او گفتم : من از على شنيدم كه چنينوچنان مىگفت . زيد گفت : اين حقيقت جاى انكار ندارد ، من هم از پيامبر شنيدم .
من مىگويم : هنگامى كه شهادت زيد و كلام على عليه السّلام را به شهادت سى نفر از صحابه ضميمه كنى ، مجموع ناقلان سى و دو نفر خواهند شد .
امام احمد حديث على را در صفحهء 119 ، جزء اول مسند ، از عبد الرحمن بن ليلى ، چنين نقل كرده است : « على را در روز رحبه ديدم كه مردم را سوگند داد و به گواهى طلبيد ، و مىگفت : تنها كسى بپاخيزد و شهادت دهد كه خود ، پيامبر را در آن حال ديده باشد . »
المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: السيد عبد الحسين شرف الدين
ص٣١٢