تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 192

مساهمون:

ص١٩٢
يا عليّ ! أربعة أسرع شيء عقوبة : رجل أحسنت إليه فكافاك بالاحسان إساءة ، و رجل لا تبغي عليه و هو يبغي عليك ، و رجل عاهدته على أمر فوفيت له و غدربك ، و رجل وصل قرابته فقطعوه . يا عليّ ! من استولى عليه الضّجر رحلت عنه الرّاحة . يا عليّ ! إثنتا عشرة خصلة ينبغي للرّجل المسلم أن يتعلّمها على المائدة ، أربع منها فريضة ، و أربع منها سنة ، و أربع منها أدب ، فأمّا الفريضة : فالمعرفة بما يأكل و التسمية و الشكر و الرضا . و أمّا السنة : فالجلوس على الرجل اليسرى و الأكل بثلاث أصابع ، و أن يأكل ممّا يليه ، و مصّ الأصابع ، و أمّا الأدب : فتصغير اللقمة و المضغ الشديد و قلّة النظر في وجوه الناس و غسل اليدين .
هامش
( 1 ) يا على ! چهار عمل و گناه است كه عقوبت آنها ( و ثمرات و آثار بد دنيويشان از گناهان ديگر ) زودتر باشد : شخصى كه نسبت به او احسان و نيكى بنمائى پس او در مقابل احسان تو بدى كند ، و شخصى كه تو بر او ظلم و ستم نكنى و او بر تو ستم نمايد ، و شخصى كه با او بر امرى عهد و پيمان ببندى پس تو نسبت به او بعهد خود وفا كنى و او به تو مكر كند و شخصى كه صلهء رحم كند ( با خويشاوندانش اظهار محبت نمايد ) پس خويشاوندانش از او دورى كنند . ( 2 ) يا على ! كسى كه دلتنگى و پريشانى خاطر بر او چيره گردد راحت و آسايش از او سلب شود و برود . ( 3 ) يا على ! دوازده خوى نيك است كه براى شخص مسلمان سزاوار است كه آنها را جهت غذا خوردن ياد گيرد ، چهار از آنها رعايتش لازم است و چهار ( ديگر ) از آنها مستحب است و چهار از آنها ادب است ، اما آنچه فريضه است : پس شناختن آنچه را كه مىخورد ( مباح بودن آن را بداند ) و نام خدا بردن و شكرگزارى نمودن و راضى و خوشنود بودن ( به آنچه خداوند روزى او فرموده ) است ، و اما آنچه كه مستحب است : نشستن و تكيه دادن بر پاى چپ و بسه انگشت غذا خوردن و از غذاهاى نزديك خود خوردن و ليسيدن انگشتان ( پس از غذا خوردن ) است ، و اما آن چهار خصلتى كه ادب است : پس كوچك نمودن لقمه و بسيار جويدن غذا و در صورتهاى مردم كم نگريستن و هر دو دست را شستن است .