تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 383

مساهمون:

ص٣٨٣
بمدينة و إذا وجوههم صفر و عيونهم زرق ، فصاحوا إليه و شكوا ما بهم من العلل ، فقال : دواؤه معكم ، أنتم إذا أكلتم اللّحم طبختموه غير مغسول ، و ليس شيء يخرج من الدنيا إلّا بجنابة ، فغسلوا بعد ذلك لحومهم فذهبت أمراضهم ؛ و [ قال عليه السّلام : ] مرّ أخي عيسى عليه السّلام بمدينة و إذا أهلها أسنانهم منتثرة و وجوههم منتفخة ، فشكوا إليه فقال عليه السّلام : أنتم إذا نمتم تطبقون أفواهكم فتغلى الريح في الصدور حتّى تبلغ إلى الفم فلا يكون لها مخرج فترد إلى اصول الأسنان فيفسد الوجه ، فإذا نمتم فافتحوا شفاهكم و صيّروه لكم خلقا ، ففعلوا فذهب ذلك عنهم .

[ الحديث 689 استحباب صب الماء في أصول الشجر عند الغرس قبل التراب ]

و فيه أيضا : الباب « السادس و السبعون و ثلثمائة » عن عمر بن عليّ ، عن أبيه عليّ بن أبيطالب عليه السّلام أن النّبي صلّى اللّه عليه و إله و سلم قال : مرّ أخي عيسى عليه السّلام بمدينة
هامش
اين روايت ) در مدينهء پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله بود كه آن حضرت فرمود : برادرم عيسى عليه السّلام بشهرى عبور نمود ناگهان ديد كه صورتهاى اهل آن شهر زرد و چشمهاى ايشان كبود است ، پس آنان صيحه و فرياد زدند و شكايت كردند به آن حضرت از مرضهاى خودشان ، پس حضرت عيسى عليه السّلام فرمود : علاج و داروى اين ناخوشيها نزد خود شما مىباشد ، هنگامى كه شما ميخواهيد گوشت بخوريد آن را نشسته ميپزيد ، در حالى كه هيچ حيوان و صاحب روحى از دنيا بيرون نميرود مگر با پليدى ( ممكن است زمانى كه بدن حيوان بواسطهء موت سرد گرديد و ذراتى از باطن بدن متوجه به ظاهر شد سميتى در آن حال ايجاد گردد كه نابودى آن منحصر بشستشوى با آب باشد ) پس بعد از آن گوشتها را شستند و مرضها بر طرف شد و صحت يافتند ؛ و [ نيز آن حضرت فرمود : ] برادرم عيسى عليه السّلام عبور كرد بشهرى و ناگهان ديد اهل آن شهر دندانهايشان فاصله‌هاى زياد دار و صورتهاى آنان آماس و ورم كرده است ، پس شكايت نمودند به آن حضرت ( از مرض و ناخوشيها ) پس عيسى عليه السّلام فرمود : شما هنگامى كه ميخوابيد دهانهاى خودتان را مىبنديد ( و لبها را روى هم ميگذاريد ) پس بخارات در سينه به جوش مىآيد تا آنكه به دهان ميرسد و براى آن راه بيرون رفتن نيست پس آن بخارات بريشه‌هاى دندانها ميرسد ( و دندانها ) و صورت را فاسد مىكند ، پس هنگامى كه ميخوابيد لبهاى خود را باز بگذاريد و آن را خوى و عادت خودتان قرار دهيد ، پس بجا آوردند اين دستور را و مرض و ناخوشيها بر طرف شد . ( 1 ) 689 - و نيز در همان كتاب : باب « سيصد و هفتاد و شش » از عمر بن على عليه السّلام از پدرش على بن ابى طالب عليه السّلام روايت كرده كه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمود :