أن لا يصيبه ، كذلك من يحبّ الدّنيا لا ينجو من الخطايا .
به حق أقول لكم : طوبى للّذين يتهجّدون من اللّيل ، اولئك الّذين يرثون النور الدائم من أجل أنّهم قاموا في ظلمة اللّيل على أرجلهم في مساجدهم يتضرّعون إلى ربّهم رجاء أن ينجيهم في الشدّة غدا .
به حق أقول لكم : إنّكم لا تدركون ما تأملون إلّا بالصبر على ما تكرهون ، و لا تبلغون ما تريدون إلّا به ترك ما تشتهون .
به حق أقول لكم : يا عبيد الدنيا إنّ أحدكم يبغض صاحبه على الظنّ و لا يبغض نفسه على اليقين ، و أقول لكم : إنّ أحدكم ليغضب إذا ذكر له بعض عيوبه و هي حقّ ، و يفرح إذا مدح بما ليس فيه .
هامش
نرسد ، همچنين كسى كه دنيا را دوست بدارد ( و علاقمند به آن شود ) نجات و رهائى از گناهان نمييابد .
براستى ميگويم براى شما : خوشا حال كسانى كه پارهء از شب را بيدارند ( يعنى ثلث آخر شب و سحر را به نماز و تضرع و دعا بيدارند ) آنان اشخاصى هستند كه نورانيت باطنى هميشگى را ارث مىبرند ( نائل و كامياب به آن ميشوند ) بواسطهء آنكه ايشان بر پاهاى خود ايستادند در تاريكى شب در جايگاههاى نماز خودشان ، زارى و تضرع ميكنند بپروردگار خويش به جهت اميد باينكه نجات دهد ايشان را از سختى و گرفتارى فردا ( يعنى روز قيامت ) .
براستى ميگويم براى شما : همانا شما نائل نميشويد آنچه را كه آرزومنديد ( يعنى مقام قرب به خداوند و رستگارى را ) جز بشكيبائى و صبر بر آنچه خوش نداريد ، و نميرسيد به آنچه قصد و ميل داريد مگر بواسطهء واگذاردن و ترك نمودن آنچه را كه خواهان آن ميباشيد ( از شهوتهاى حرام ) .
براستى ميگويم براى شما : اى بندگان دنيا ، همانا بعضى از شما يار و رفيق خود را دشمن ميدارد به جهت گمان ببدى عمل او ، و خود را دشمن نميدارد با يقين داشتن بزشتى رفتار خويش ، و ميگويم براى شما : همانا بعضى از شما غضب مىكند هنگامى كه قسمتى از عيوبش براى او گفته و ذكر شود در حالى كه راست و مطابق با واقع است ، و خوشحال و شاد مىشود زمانى كه او را مدح و ستايش نمايند به آنچه ( از صفات پسنديده و فضائلى ) كه در او نيست ( و دروغ و خلاف واقع است ) .