حتّى يؤدّيها من حسناته ، و اللّيل إذا أظلم و الصّبح إذا استنار و السّماء الرّفيعة و السّحاب المسخّر ، ليخرجنّ المظالم و لتؤدّى كائنة ما كانت من حسناتكم ، أو من سيّئات المظلوم تجعل على سيّئاتكم ، و السّعيد من أخذ كتابه بيمينه و انصرف إلى أهله مضيء الوجه ، و الشّقىّ من أخذ كتابه بشماله و من ورآء ظهره و انصرف إلى أهله باسر الوجه ، قد شخب لونه و ورمت قد ماه و خرج لسانه دالعا على صدره ، و غلظ شعره فصار في النّار محسورا مبعدا مدحورا ، و صارت عليه اللّعنة و سوء الحساب ، و أنا القادر القاهر الّذي أعلم غيب السّموات و الأرض و أعلم
خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ
و أنا السّميع العليم
.
[ الحديث 571 جوامع وصايا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم و مواعظه و حكمه ]
و فيه أيضا : باب « جوامع وصايا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم و مواعظه و حكمه » ( الكافي ) عن أبي جعفر ، قال : سمعت جابر بن عبد اللّه يقول : إنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم
هامش
از حسنات و كارهاى خير خودش در آخرت به او بدهد ، سوگند بشب زمانى كه تاريك شود و بصبح زمانى كه روشن و نورانى گردد ، و به آسمان بلند و ابرهاى مسخر شده ، هر آينه بيرون كرده مىشود حقى كه بعهدهء شماست ، و ادا گرديده مىشود بهر مقدار كه باشد از حسنات و كارهاى خير شما ، يا از گناهان مظلوم و شخص ستمديده ( به مقدار آن حق ) علاوه كرده مىشود بر بديها و گناهان شما ، و نيكبخت كسى است كه كتاب و ديوان عمل خود را بدست راست خويش گيرد و به طرف اهل و خويشان خود رود در حالى كه روى او نورانى باشد ، و بدبخت كسى است كه كتاب و ديوان عمل خود را بدست چپ و از پشت سر خويش گيرد و به طرف اهل و خويشان خود رود در حالى كه ترش رو و دگرگون باشد رخسار او ، و ورم و آماس نموده باشد پاهاى او و بيرون آمده باشد زبانش و افتاده باشد بر سينهء او ، و خشن و زبر شده باشد موهاى او ، پس بوده باشد در آتش در حالى كه فرومانده و دور شده ( از رحمت پروردگار ) و رانده شده ( از درگاه خدا ) باشد ، و بر او است لعنت و بدى حساب ، و منم تواناى غلبهكنندهء دانائى كه آگاهى دارم بر پنهانى آسمان و زمين و آگاهم بچشمهاى خيانتكننده و آنچه در سينهها و قلبها ( يعنى قلبهائى كه در سينهها مىباشد و ) پنهان است و منم شنواى دانا .
( 1 ) 571 - و نيز در همان كتاب : باب « جوامع وصاياى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و پند و اندرز حكيمانهء آن حضرت » ( از كتاب كافى ) است كه از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : از جابر بن عبد اللَّه شنيدم ميگفت : همانا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله طرائف الحكم - 19 -