إنّ خير الزّاد ما صحبه التّقوى ، و خير العمل ما تقدّمته النيّة ، و أعلى النّاس منزلة عند اللّه أخوفهم منه .
[ الحديث 511 ما جمع من مفردات كلمات الرّسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( اعلام الدين للديلمي ) قال عبد اللّه بن مسعود : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : قال اللّه تعالى : يا بن آدم ! تؤتى كلّ يوم برزقك و أنت تحزن ، و ينقص ( ينتقص خ - ل ) كلّ يوم من عمرك و أنت تفرح ، أنت فيما يكفيك و تطلب ما يطغيك ، لا بقليل تقنع و لا من كثير تشبع .
[ الحديث 512 ما جمع من مفردات كلمات الرّسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( اعلام الدين للديلمي ) عن أبي هريرة ، قال : بينا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم جالس إذ رأيناه ضاحكا حتّى بدت ثناياه ، فقلنا يا رسول اللّه ممّا ضحكت ؟ فقال : رجلان من امّتي جيئا بين يدي ربّي ، فقال أحدهما : يا ربّ ! خذلي بمظلمتي من آخر ، فقال اللّه تعالى : أعط أخاك مظلمته ، فقال : يا
هامش
را پس شايسته و نيكو گرداند آن را ، و بداند زود كوچ نمودنش را و توشه بردارد براى آن ، آگاه باشيد همانا بهترين توشه چيزيست ( از طاعات ) كه همراه آن پرهيزكارى باشد ، و بهترين كار و عمل ( از عبادات ) عمل و كرداريست كه نيت مقدم بر آن و شروع آن با نيت باشد در عبادات و انفاقات ( يعنى چنين نباشد كه پس از صرف مالى در موردى بدون قصد قربت ، قصد تقرب الى اللَّه به آن نمايد ) و بالاتر و برترين مردم از جهت رتبه و مقام نزد خداوند كسى است كه ترسش از خداوند بيشتر باشد .
( 1 ) 511 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از اعلام الدين ديلمى ) نقل شده كه عبد اللَّه بن مسعود گفت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى تعالى فرمود : اى پسر آدم روزى تو هر روز داده مىشود با اين حال تو غم و اندوه دارى ( بر آن ) و همه روزه از عمر تو كم مىشود در حالى كه شادى ميكنى ، در آنچه كه ترا كفايت مىكند هستى ( داراى وسائل تعيش و زندگانى به مقدار كافى هستى ) و كوشش و طلب مينمائى چيزى را ( از مال و غيره ) كه سركش مىكند ترا ، نه به چيز كم قناعت ميكنى و نه از بسيار و زياد سير ميشوى .
( 2 ) 512 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از اعلام الدين ديلمى ) از ابى هريره روايت شده كه گفت : پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله نشسته بود ناگاه ديديم كه آن حضرت ميخندند بطورى كه دندانهاى پيشين ايشان نمايان شد ، پس عرضكرديم اى رسول خدا بچه سبب خنديديد ؟
فرمود : دو مرد از امت مرا مىآورند - در محضر عدل پروردگار من ، پس يكى از آن دو عرض مىكند اى پروردگار ! بگير آنچه را كه بر من ستم كرده از اين شخص ، پس خداى تعالى فرمايد :