در الفقيه روايت شده و آن را امام باقر ( ع ) به محمد بن مسلم آموخته و به او فرموده است : بر آن محافظت كن چنان كه از چشمانت محافظت مىكنى ، و آن اين كه بگويد :
سبحان اللّه و لا إله الّا اللّه و الحمد للّه الذى لم يتّخذ ولدا و لم يكن له شريك في الملك و لم يكن له ولىّ من الذلّ و كبّره تكبيرا سپس نافله ظهر را شروع كند و در دو ركعت نخستين آنها تكبيرات هفتگانه افتتاحيه و ادعيّه آنها را بخواند ، و در اين نوافل توحيد و جحد را قرائت كند و پس از هر دو ركعت تسبيح حضرت زهرا ( ع ) را بخواند ، و سپس بگويد : اللّهم انّى ضعيف فقوّ فى رضاك ضعفى ، و خذ الى الخير بناصيتى ، و اجعل الايمان منتهى رضاى ، و بارك لى فيما قسمت لى و بلّغني برحمتك كلّ الّذي ارجو منك و اجعل لى ودّا و سرورا للمؤمنين و عهدا عندك . پس از به جا آوردن شش ركعت از نوافل اذان ظهر را بگويد و ركعت هفتم و هشتم را در بين اذان و اقامه به جا آورد ، سپس برخيزد و بعد از اقامه بگويد : اللّهم ربّ هذه الدّعوة التّامة و الصلاة القائمة بلّغ محمّدا ( ص ) الدّرجة و الوسيلة و الفضل و الفضيلة ، باللّه استفتح و باللّه استنجح و بمحمّد ( ص ) أتوجّه اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد و اجعلنى بهم وجيها في الدّنيا و الاخرة و من المقربين . و پس از آن به اداى فريضه جماعت با رعايت همه آداب ظاهرى و باطنى آن كه پيش از اين شرح دادهايم مشغول گردد ، هنگامى كه از آن فراغت يافت تعقيباتى را كه ضمن نماز صبح ذكر كردهايم بجز اذكار مختص به آن را به جا آورد ، و به اندازه رغبت و يا خستگى خاطر آنچه بخواهد بر آنها زياد و يا از آنها كم كند .
ورد پنجم :
( 1 ) وقت آن از پايان وقت ورد چهارم تا عصر يعنى تا باقى ماندن يك چهارم روز است چه منزلت عصر در ميان ظهر و غروب مانند منزلت چاشتگاه در ميان طلوع آفتاب و ظهر است .
مىگويم : دو يا چهار ركعت از نوافل عصر ، را در اين وقت به جا آورد .
غزالى مىگويد : مستحب است در اين وقت در مسجد معتكف و به ذكر يا نماز و يا