آن دگرگون و تحريف شده ، و نيز چيزهاى بسيارى از آن حذف گرديده كه از جمله نام على ( ع ) است كه در جاهاى بسيارى از قرآن آن را ساقط كردهاند . و نيز قرآن فعلى به ترتيبى نيست كه مورد رضايت خداوند و پيامبرش ( ص ) باشد . علىّ بن ابراهيم بن هاشم ( قمى ) در تفسيرش مىگويد : امّا آنچه خلاف چيزى است كه خداوند نازل فرموده اين آيه است كه :
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
« 58 » ابى عبد اللّه ( ع ) به تلاوت كنندهء اين آيه فرمود : خير امّة يقتلون أمير المؤمنين و الحسين بن علىّ ؟ عرض شد : اى فرزند پيامبر خدا ! پس چگونه نازل شده است ؟ فرمود : بدين صورت بوده است : « خير أئمّة اخرجت للنّاس آيا نمىبينى خداوند در آخر آيه آنان را ستوده و فرموده است : «
تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
» « 59 » . به همين گونه آيهء :
الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً
نزد ابى عبد اللّه ( ع ) تلاوت شد ، آن حضرت فرمود : « درخواست بزرگى از خداوند كردهاند به اين كه آنها را بر پرهيزگاران پيشوا قرار دهد » ؛ عرض شد : اى فرزند پيامبر خدا ! اين آيه چگونه نازل شده است ؛ فرمود :
« بدين گونه فرود آمده است : و اجعل لنا من المتّقين إماما « 60 » در بارهء آيه :
لَهُ مُعَقِّباتٌ
هامش
( 58 ) آل عمران / 110 : شما بهترين امتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شديد ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خداوند ايمان داريد .
( 59 ) آل عمران / 110 : شما بهترين امتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شديد ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خداوند ايمان داريد .
( 60 ) فرقان / 75 : آنها كسانى هستند كه مىگويند پروردگارا از همسران و فرزندان ما ، مايه روشنى چشم به ما عطا فرما و ما را پيشواى پرهيزگاران قرار ده . اين خبر را علىّ بن ابراهيم قمى يك بار در مقدّمه تفسير خود بطور مرسل و بار ديگر در ذيل همين آيه به همين گونه ذكر كرده است ليكن آن با سياق آيات تنافى دارد زيرا خداوند در اين آيات بندگانى را توصيف كرده كه مرتبه آنها خيلى بالاتر از درجات متقين است ، به آيات اين سوره مراجعه شود كه خداوند فرموده است :وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً .تا آن جا كه فرموده است :حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً. خداوند در اين آيات اوصاف بزرگى را كه بيشتر آنها جز در معصومين ( ع ) جمع نمىشود ذكر كرده است و امام باقر ( ع ) تصريح فرموده كه اين آيات در بارهء اوصياى پيامبر ( ص ) است ، به تفسير برهان ج 3 ، ص 173 مراجعه شود ، و اين سؤال از كسانى مانند آنان بزرگ نيست بلكه به مقتضاى مقام شامخ آنهاست ، علاوه بر اين خبر مذكور با حديثى كه خود او بطور مسند از ابان بن تغلب و او از ابى عبد اللّه ( ع ) نقل كرده تناقض دارد . او نقل كرده كه : ابان گفته است : از ابى عبد اللّه ( ع ) در بارهء قول خداوند پرسيدم كه فرموده است :الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا . .فرمود : « آنها ما اهل بيت هستيم » و نيز با خبرى كه او از راوى ديگرى نقل كرده منافات دارد ، و آن اين كه مراد از أزواجنا خديجه و از ذرّياتنا فاطمه ( ع ) و قرّة أعين حسن و حسين ( ع ) مىباشند و منظور ازوَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماًعليّ بن ابى طالب ( ع ) است .