دربردارد ، از اين رو خداوند فرموده است :
ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَكَ
« 22 » و بايد بنده معتقد باشد كه خداوند با ذكر احوال پيامبران ( ع ) و بيان شكيبايى آنان در برابر آزار و اذيّتها و پايدارى آنان در دين براى نصرت الهى قلب او را محكم و استوار مىكند . چگونه اين را معتقد نشود و حال آن كه قرآن بخصوص براى پيامبر ( ص ) نازل نشده بلكه آن شفا و هدايت و رحمت و نور براى همهء جهانيان است . بدين سبب است كه خداوند به همهء خلايق امر كرده كه نعمت كتاب او را شكرگزارى كنند و فرموده است :
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ
« 23 » ؛ و نيز :
لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ
« 24 » ؛ و نيز :
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ
« 25 » ؛ و نيز :
كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثالَهُمْ
« 26 » ؛ و نيز :
وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ
« 27 » ؛ و نيز :
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
« 28 » ؛ و نيز :
هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
« 29 » . و چون در خطاب به همهء مردم مقصودند طبعا آحاد و افراد نيز مورد خطاب مىباشند و آن كه مشغول تلاوت قرآن است نيز در آنچه براى او و ديگر مردم است طرف خطاب است ، از اين رو بايد فرض كند كه مقصود گوينده اوست . خداوند فرموده است :
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ
. « 30 »
هامش
( 22 ) هود / 120 : . . . آنچه دلت را به آن آرامش مىدهيم .
( 23 ) بقره / 231 : و نعمت خداوند را بر خود و كتاب آسمانى و دانش و حكمتى را كه بر شما نازل كرده است به ياد آوريد .
( 24 ) انبياء / 10 : ما بر شما كتابى نازل كرديم كه وسيله تذكّر ( و بيدارى ) شما در آن است .
( 25 ) نحل / 44 : و ما اين ذكر را بر تو نازل كرديم تا آنچه به سوى مردم فرود آمده است براى آنها روشن كنى .
( 26 ) محمد ( ص ) / 3 : اين گونه خداوند براى مردم زندگيشان را توصيف مىكند .
( 27 ) زمر / 55 : و از بهترين دستورهايى كه از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده است پيروى كنيد .
( 28 ) جاثيه / 20 : اين ( قرآن و شريعت آسمانى ) وسايل بينش و مايه هدايت و رحمت براى مردمى است كه يقين دارند .
( 29 ) آل عمران / 138 : اين بيانى است براى همهء مردم و هدايت و اندرزى است براى پرهيزگاران .
( 30 ) انعام / 19 : اين قرآن را بر من وحى كرده تا شما و تمام كسانى را كه اين قرآن به آنها مىرسد انذار كنم ( از نافرمانى خداوند بترسانم ) .