قرائت پيامبر خدا ( ص ) روايت شده است . « 23 » از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه ترتيل عبارت از اين است كه : « درنگ كنى و آواز خود را نيكو سازى . » « 24 » غزّالى مىگويد : بدان ترتيل مستحبّ است و اين تنها به منظور تدبّر در آيات نيست ، زيرا براى غير عرب زبان كه معناى قرآن را نمىفهمد نيز ترتيل و تأنّى در قرائت مستحبّ است ، چه اين امر به تعظيم و احترام نزديكتر و تأثير آن در دل شديدتر است .
6 - گريستن
( 1 ) گريه با قرائت مستحبّ است ؛ پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « قرآن بخوانيد و گريه كنيد و اگر نمىگرييد خود را به گريهكنندگان مانند كنيد . » « 25 » صالح مرّى گفته است : « 26 » قرآن را در خواب بر پيامبر خدا ( ص ) خواندم ، به من فرمود : « اى صالح ! اين قرائت قرآن است گريه كو ؟ » ابن عبّاس گفته است : هنگامى كه در سجده سبحان اللّه مىخوانيد در سربرداشتن از سجود شتاب مكنيد تا آنگاه كه بگرييد ؛ و اگر چشم كسى از شما نمىگريد دلش بگريد ؛ و طريق وادار كردن خود به گريه اين است كه غم و اندوه را به دلش وارد كند ، زيرا اندوه منشأ گريه است .
پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « قرآن با غم نازل شده است هنگامى كه آن را مىخوانيد خود را غمين سازيد . » « 27 »
هامش
( 23 ) اين حديث پيش از اين طبق روايت ام سلّمه از ترمذى ، ابى داوود ، نقل شده و نسائى نيز آن را روايت كرده است .
( 24 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 378 .
( 25 ) سنن ابن ماجه به شماره 4196 از حديث سعد بن ابى وقّاص به استثناى جملهء « قرآن بخوانيد » .
( 26 ) او يكى از زاهدان بصره بوده و چنان كه ذهبى گفته روايات او ضعيف و متروك است .
( 27 ) عراقى گفته است : ابو يعلى و ابو نعيم آن را در حليه از حديث ابن عمر روايت كردهاند .