انجام دهد . و با تأخير ساقط نمىشود . در خبر صحيح از امام صادق ( ع ) روايت شده كه از آن حضرت پرسيدند كسى آيه سجده را مىخواند و فراموش مىكند كه سجده كند تا آنگاه كه ركوع و سجود را به جا مىآورد ؟ فرمود : « اگر سجده از غرائم است هر زمان به يادش آمد سجده كند . » « 31 » در كافى از آن حضرت روايت شده است كه هر گاه يكى از شما آيهء سجدهء واجب را تلاوت كند در سجود خود بگويد : سجدت لك تعبّدا و رقّا لا مستكبرا عن عبادتك و لا مستنكفا و لا متعظّما بل أنا عبد ذليل خائف مستجير . « 32 » غزّالى مىگويد : و در سجود خود به آنچه متناسب و سزاوار آيهاى است كه آن را قرائت كرده دعا كند ؛ فى المثل هنگامى كه آيهء :
خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
را قرائت كند بگويد : اللّهمّ اجعلنى من السّاجدين لوجهك المسبّحين بحمدك و أعوذ بك أن أكون من المستكبرين عن أمرك أو على أوليائك و چون آيه :
وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً
بخواند بگويد : اللّهم اجعلنى من الباكين الخاشعين لك : و در هر سجدهاى چنين كند .
8 - استعاذه پيش از قرائت
( 1 ) بدين نحو كه بگويد : اعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم ، ربّ أعوذ بك من همزات الشياطين و أعوذ بك ربّ أن يحضرون و سوره : قل أعوذ بربّ النّاس و سوره حمد را بخواند و چون از قرائت هر سوره فارغ شود بگويد : صدق اللّه تعالى و بلّغ رسوله الكريم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فيه ، الحمد للّه ربّ العالمين ، و أستغفر اللّه الحىّ القيّوم ؛ و در اثناى قرائت چون به آيهاى رسد كه در آن تسبيح و تكبير است تسبيح و تكبير بگويد ، و اگر به آيه دعا و استغفار رسد دعا و استغفار
هامش
( 31 ) نوادر بزنطى ؛ مستطرفات السرائر ؛ تهذيب ؛ ج 1 ، ص 219 .
( 32 ) كافى ، ج 3 ، ص 328 ، شماره 23 .