رسيدن به مقصد فاسد و تباه نشود به ياد آورد كه سفر آخرت از اين سفر طولانىتر است توشهء آن پرهيزگارى است و آنچه غير از آن است و گمان مىرود كه مىتواند توشهء اين راه باشد به هنگام مرگ از او جدا مىشود و به همراه او باقى نخواهد ماند و مانند طعام و خرمايى است كه در نخستين منازل سفر ضايع و تباه مىشود و مسافر به وقت حاجت حيران و سرگردان مىماند كه چه كند . بنابر اين بپرهيز از اين كه اعمالش كه توشهء سفر آخرت اوست پس از مرگ با وى باقى نماند و شايبههاى رياء و كدورات تقصير آنها را تباه گرداند .
6 - مركبسوارى :
( 1 ) هنگامى كه آن را آماده سازد شكر حق تعالى را به جا آورد كه چهارپايان را مسخّر او فرموده تا رنج راه را از او بردارند و سختيهاى سفر را برايش آسان كنند . در اين هنگام مركبى را به ياد آورد كه بر روى آن به ديار آخرت سفر مىكند و آن تابوتى است كه او را در آن حمل خواهند كرد ، چه سفر حجّ از جهتى شبيه سفر آخرت است ، لذا بايد بنگرد كه آيا سفر او بر اين مركب شايستگى آن را دارد كه توشهء سفر بر آن مركب شود ، زيرا آن سفر بسيار نزديك است و چه مىدانى شايد همين حالا روى دهد ، و سواريش بر تابوت پيش از سواريش بر مركب حجّ اتّفاق افتد ، چه سوار شدن او بر تابوت امرى قطعى و يقينى مىباشد و تحقّق اسباب سفر حجّ مورد شكّ و ترديد است .
پس چگونه است كه در تهيّه اسباب سفر مشكوك حزم و احتياط را به كار مىگيرد ، و از حيث توشه و مركب موجبات اطمينان خود را فراهم مىكند ، ليكن امر سفر يقينى را مهمل مىگذارد و آن را به دست فراموشى مىسپارد .
7 - خريدن جامهء احرام :
( 2 ) در هنگام خريد آن بايد به ياد كفن و پيچيدن خود در آن بيفتد چه او به زودى در هنگام نزديك شدن به خانهء خدا جامهء احرام را به تن خواهد كرد و بسا سفرش تمام نشود و بدان نرسد . ليكن ترديدى نيست كه او در حالى كه در كفن پيچيده شده است خداوند را ملاقات خواهد كرد ، و همچنان كه خانه را جز با لباس و هيأتى كه مخالف عادت اوست نمىبيند پس از مرگ نيز خداوند را در جامهاى كه متفاوت با لباس