در الفقيه آمده كه معاوية بن عمّار روايت كرده است از ابى عبد اللّه ( ع ) در بارهء روزه ايّام تشريق پرسيدم ، فرمود : « پيامبر خدا ( ص ) تنها از روزهء ايّام تشريق در صورت وقوف به منا نهى كرده امّا در غير آن جا روزهء ايّام مذكور اشكالى ندارد و پيامبر ( ص ) از گرفتن روزه وصال نهى فرموده و خود روزه وصال مىگرفت . و چون از آن حضرت پرسيدند فرمود : من مانند يكى از شما نيستم من در پيشگاه پروردگارم بسر مىبرم او به من مىخوراند و مىآشاماند . » « 30 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « روزهء وصال كه از آن نهى شده عبارت از اين است كه روزهگير شام شبش را سحرى خود قرار دهد » « 31 » ؛ و زراره از ابى عبد اللّه ( ع ) از روزه دهر پرسيد پاسخ داد : « همچنان مكروه است » ؛ و فرمود : « وصل كردن روزهها و خاموشى يك روز تا شب جايز نيست . » « 32 » در حديث زهرى « 33 » از امام علىّ بن الحسين ( ع ) آمده كه فرموده است : « امّا روزههاى حرام روزهء روز فطر ، روز اضحى ، سه روز ايّام تشريق و روزهء يوم الشّك است كه بدان امر و از آن نهى شدهايم . به ما امر شده است كه آن را روزه بگيريم و از ماه شعبان قرار دهيم و نهى شدهايم از اين كه روزى را كه مردم در آن شك دارند ( كه از شعبان است يا رمضان ) به تنهايى از رمضان قرار دهيم . » عرض كردم : فدايت شوم اگر كسى چيزى از شعبان را روزه نگرفته بود چه بايد بكند ؟ فرمود : « در شب يوم الشّك نيّت روزه شعبان كند ، اگر آن روز از رمضان باشد روزهاش كفايت مىكند و اگر از شعبان باشد زيان نكرده است . » عرض كردم : چگونه ممكن است روزه مستحبّ روزه واجب را جبران كند ؟
فرمود : « اگر كسى روزى از ماه رمضان را در حالى كه نداند از رمضان است روزه مستحبّى بگيرد و سپس بدان آگاه شود روزهاش او را كفايت مىكند ، زيرا آنچه در آن روز واجب بوده عينا واقع شده است . و روزهء وصال روزه صمت ( خاموشى ) ، روزهء نذر معصيت و روزهء دهر حرام است . »
هامش
( 30 ) الفقيه ، ص 196 و 197 ، شماره 7 و 9 تا 11 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 75 ؛ الفقيه ، ص 196 .
( 31 ) الفقيه ، ص 196 و 197 ، شماره 7 و 9 تا 11 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 75 ؛ الفقيه ، ص 196 .
( 32 ) الفقيه ، ص 196 و 197 ، شماره 7 و 9 تا 11 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 75 ؛ الفقيه ، ص 196 .
( 33 ) الفقيه ، ص 196 و 197 ، شماره 7 و 9 تا 11 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 75 ؛ الفقيه ، ص 196 .