روز عرفه پرسيدم ، فرمود : « اگر خواستى روزه بگير و اگر نخواستى مگير . » « 19 » حنان بن سدير از پدرش نقل مىكند كه از ابى عبد اللّه ( ع ) در بارهء روزهء روز عرفه پرسيدم و عرض كردم : فدايت شوم آنها ( اهل سنّت ) گمان مىكنند روزه آن روز برابر روزه يكسال است فرمود : « پدرم آن روز را روزه نمىگرفت » ؛ عرض كردم : فدايت شوم چرا ؟ فرمود : « روز عرفه روز دعا و درخواست از خداست بيم آن دارم كه ضعف روزه مرا از دعا بازدارد ، و نيز روزهء آن روز را مكروه مىدارم چون بيم آن است كه روز عرفه روز عيد قربان باشد و روزه در اين روز حرام است . » « 20 » حسن بن على وشّاء روايت كرده و گفته است : من در حالى كه نوجوان بودم به همراه پدرم در شب بيست و پنجم ذى القعده شام را در خدمت امام رضا ( ع ) صرف كرديم . آن حضرت به پدرم فرمود : « شب بيست و پنجم ذى القعده شبى است كه در آن ابراهيم و عيسى بن مريم تولّد يافته و زمين از زير خانهء كعبه گسترده شده است . كسى كه اين روز را روزه بدارد مانند كسى است كه شصت ماه روزه گرفته باشد . » « 21 » و نيز روايت شده است : « در روز بيست و نهم ذى القعده خداوند كعبه را نازل فرموده و اين نخستين رحمتى است كه فرود آمده است . هر كس اين روز را روزه بدارد كفّارهء هفتاد سال است . » « 22 » حسن بن راشد از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه گفته است به آن حضرت عرض كردم : فدايت شوم براى مسلمانان غير از دو عيد ( فطر و اضحى ) عيد ديگرى است ؟
فرمود : « آرى اى حسن و آن از اين دو عيد بزرگتر و شريفتر است » ؛ عرض كردم : آن چه روزى است ؟ فرمود : « روزى كه امير مؤمنان ( ع ) بر مردم به پيشوايى منصوب شد » .
عرض كردم : آن كدام روز است ؟ فرمود : « روزها در گردش است و آن روز هيجدهم ذى الحجّه است . » عرض كردم : فدايت شوم ، در آن روز سزاوار است ، چه كارى انجام دهيم فرمود : « اى حسن ! در اين روز روزه بگير و بر محمّد ( ص ) و خاندان او زياد
هامش
( 19 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 8 تا 10 و 13 و 17 و 18 .
( 20 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 8 تا 10 و 13 و 17 و 18 .
( 21 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 8 تا 10 و 13 و 17 و 18 .
( 22 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 8 تا 10 و 13 و 17 و 18 .