صلوات بفرست و از كسانى كه به آنها ستم كرده حقّ آنها را غصب كردند در پيشگاه خداوند بيزارى بجوى ، زيرا پيامبران ( ع ) به اوصياى خود دستور مىدادند كه روزى را كه وصىّ آنها به اين سمت منصوب شده عيد قرار دهند . » عرض كردم : براى كسى از ما كه اين روز را روزه بدارد چه پاداشى است فرمود : « روزهء شصت ماه ، و روزهء روز بيست و هفتم رجب را فرو مگذار زيرا آن روزى است كه فرمان پيامبرى بر محمّد ( ص ) نازل شد ، و ثواب روزه آن براى شما برابر شصت ماه است . » « 23 » مفضّل بن عمر از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده است : « روزهء روز غدير خم كفّارهء شصت سال است . » « 24 » و « در نخستين روز محرّم زكريّا ( ع ) در پيشگاه حق تعالى دعا كرد ، هر كس اين روز را روزه بدارد مانند زكريّا كه دعايش مستجاب شد دعاى او به اجابت مىرسد . » « 25 » و نيز شيخ صدوق گفته است : « 26 » محمّد بن مسلم و زرارة بن اعين از ابى جعفر امام باقر ( ع ) از روزهء روز عاشورا پرسيدند ، فرمود : « روزهء آن روز پيش از رمضان بود و چون حكم ماه رمضان نازل شد روزهء روز عاشورا ترك شد . » مىگويم : آنچه از اهل بيت ( ع ) در اين باره وارد شده نيز مؤيّد اين گفتار است چنان كه فرمودند : « هر كس آن روز را روزه بدارد بهرهاش از آن بهرهء ابن مرجانه و آل زياد است و بهرهء آنها آتش است . » « 27 » امّا اين كه نقل شده است : « روزهء آن كفّاره يكسال است » ، « 28 » يا محمول بر تقيّه و يا مقصود امساك از خوردن و آشاميدن بر اثر حزن و اندوه تا عصر آن روز است ؛ چنان كه از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « آن روز را روزه بدار بىآن كه آن را به شام برسانى و افطار كن بىآن كه آن را فراهم آورى ، و آن را روزه كاملى قرار مده و
هامش
( 23 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 19 .
( 24 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 20 .
( 25 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 19 تا 21 .
( 26 ) الفقيه ، ص 171 ، شماره 1 .
( 27 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 437 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 147 .
( 28 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 437 ؛ استبصار ، ج 2 ، ص 134 .