بايد افطار تو يك ساعت بعد از ظهر با شربت آبى باشد ؛ چه آن روز در چنين وقتى جنگ با خاندان پيامبر خدا ( ص ) فروكش كرد و نبرد با آنها آرام شد . » « 29 » چون سند حديث مذكور معتبر است سزاوار است به آن عمل شود . اين گونه روزه را روزه تأديبى مىگويند ، و آن عبارت از اين است كه براى تأسّى جستن به روزهداران در پارهاى از روز از به كار بردن مفطرات امساك شود ؛ و اين روزه غير از اين مورد در هفت جاى ديگر نيز از طريق نصّ و اجماع وارد است :
1 - مسافر هر گاه در ماه رمضان پيش از ظهر يا بعد از ظهر نزد خانوادهاش باز گردد و يا به شهرى كه قصد اقامت ده روز يا بيشتر را در آن دارد وارد شود و افطار كرده باشد .
2 - بيمار هر گاه در ماه رمضان در اثناى روز بهبود يابد .
3 - حائض و نفساء چنانچه در اثناى روزهاى ماه رمضان پاك شوند .
4 - كافر هر گاه در همين ايّام مسلمان شود .
5 - كودك چنانچه در روزه ماه رمضان بالغ گردد .
6 - ديوانه در همين اوقات افاقه پيدا كند .
7 - مدهوش در روز ماه رمضان به هوش آيد .
تمرين كودك براى روزه گرفتن در نه سالگى ملحق به اين موارد است .
فصل : روزههاى حرام
( 1 ) در روز عيد فطر و اضحى روزه گرفتن حرام است ؛ همچنين بر كسى كه در منا وقوف دارد حرام است ايّام تشريق را روزه بدارد ؛ و نيز روزهء يوم الشّك ( روزى كه ميان آخر ماه شعبان و اوّل ماه رمضان مشكوك است ) و روزهء زن و برده چنانچه مستحبّى باشد بدون اجازهء همسر و مولى حرام است ؛ و نيز روزهء در حال مرض و سفر جز آنچه استثنا شده و روزهء صمت ( خاموشى ) و وصال حرام است .
هامش
( 29 ) مصباح المتهجّد ، ص 547 .