بپوشان ؛ بايد درونت در لباس ترس از خدا و برونت در جامه طاعت او باشد . از فضل خداوند عبرت بگير كه براى پوشش عورت ظاهر انسان لباس و اسباب آن را آفريده و براى ستر معايب باطن آدمى از گناهان و خويهاى بد ، راه توبه و انابه را باز كرده است . بنابراين هيچ كس را به داشتن عيبى كه خداوند بزرگتر از آن را براى تو پوشانيده است رسوا مگردان ، و به عيبهاى خويشتن بپرداز ، و از پرداختن به حال و كار چيزى كه به تو مربوط نيست روگردان باش ، و بپرهيز از اين كه عمر خود را به نظر در اعمال ديگران تباه كنى ، و ديگران با سرمايهء تو كار كنند ، در حالى كه خويشتن را هلاك سازى ، چه فراموشى گناهان از بزرگترين عقوبتهاى الهى در دنيا و قوىترين اسباب عذاب در آخرت است . انسان تا زمانى كه به طاعت خداوند مشغول ، و به عيبهاى خويش آگاه باشد و آنچه به دين او آسيب مىرساند رها كند از آفات بر كنار ، و در بحر رحمت الهى غوطهور ، و از گوهرهاى حكمت و بيان برخوردار مىباشد ، امّا اگر گناهان خود را فراموش كند ، و به عيوب خويشتن نادان ، و بر قوّت و قدرت خود تكيه داشته باشد هرگز رستگار نخواهد شد « 20 » .
فصل : مكان نمازگزار
( 1 ) مىگويم : و امّا دربارهء مكان نماز يكى از دانشمندان « 21 » ما گفته است : در اين مورد به ياد بياور كه تو در پيش روى پادشاه پادشاهان قرار مىگيرى ، و بر آنى كه با او راز و نياز ، و به درگاه او زارى و تضرّع كنى ، و خشنودى او را بخواهى ، و نظر رحمت او را به سوى خود جلب كنى ، لذا بايد بنگرى تا آن جا كه ممكن است مكانى را كه شايستهء اين كار باشد مانند مساجد شريفه و مشاهد مقدّسه انتخاب كنى ، زيرا خداوند متعال اين اماكن را محلّ اجابت دعا و قبول طاعات و شمول رحمت و معدن رضا و آمرزش بندگان قرار داده است
هامش
( 20 ) تا اين جا از مصباح الشريعة باب هفتم نقل شده است .
( 21 ) اسرار الصلاة ، شهيد دوّم ، ص 184 .