در الفقيه « 67 » آمده : « سزاوار است كسى كه سجدهء شكر به جا مىآورد بازوهايش را بر زمين گذارد ، و سينهاش را به زمين بچسباند . » در روايت ابو الحسن اسدى است كه امام صادق ( ع ) فرموده است : « سجدهاى را كه نمازگزار پس از نماز واجب به جا مىآورد براى اين است كه خداوند را به سبب اين كه بر او منّت گذاشته تا اداى واجب كند شكر گويد ، و كمترين چيزى كه در اين سجده كفايت مىكند اين است كه سه بار شكرا لله بگويد . » « 68 » احمد بن ابى عبد الله از پدرش از محمّد بن ابى عمير از حريز از مرازم از ابى عبد الله ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « سجدهء شكر بر هر مسلمانى واجب است ، نمازهايت را به آن كامل ، و پروردگارت را بدان خشنود مىگردانى ، و فرشتگان را از خود به شگفت مىآورى ، هنگامى كه بنده نماز گزارد و پس از آن سجدهء شكر به جا آورد خداوند حجاب ميان آن بنده و فرشتگان را برمىدارد ، و مىگويد : اى فرشتگان من به بندهام بنگريد ، واجب مرا ادا كرده ، و ميثاق مرا انجام داده ، سپس بر نعمتى كه به او ارزانى داشتهام برايم سجده شكر به جا آورده است . اى فرشتگان من ! چه چيزى براى او نزد من است ؟ فرشتگان مىگويند : اى پروردگار ما رحمت تو ، سپس خداوند مىگويد :
پس از آن چه ؟ فرشتگان مىگويند : پروردگارا بهشت تو ؛ خداوند مىگويد :
پس از آن چه ؟ فرشتگان مىگويند : پروردگارا مشكلات او را بر طرف كن ؛ خداوند مىگويد : ديگر چه ؟ فرشتگان همهء خير و خوبيها را براى او درخواست مىكنند ، خداوند مىگويد : اى فرشتگان ديگر چه ؟ فرشتگان مىگويند :
پروردگارا ديگر نمىدانيم ؛ پس خداوند مىگويد : همان گونه كه مرا شكر كرده او را شكر مىكنم ، و با فضل و بخشش خود به او رو مىآورم ، و خود را به او مىنمايانم . » « 69 »
هامش
( 67 ) همان مأخذ ، ص 91 ، شمارهء 12 .
( 68 ) الفقيه ، ص 91 ، شمارهء 13 .
( 69 ) الفقيه ، ص 91 ، شمارهء 14 .