تو است ، اى مهربانترين مهربانان . » « 63 » كافى ضمن حديث صحيح از امام صادق ( ع ) نقل كرده كه فرموده است :
« در دعاى خود بگو : يا رب الارباب و يا ملك الملوك و يا سيد السادات و يا جبّار الجبابرة و يا إله الالهة صل على محمد و آل محمد و افعل بى كذا و كذا ، سپس بگو : انّى عبدك ، ناصيتى فى قبضتك ، پس از آن براى هر چه مىخواهى دعا و آن را مسألت كن ، چه او بخشندهاى است كه هيچ چيزى براى او بزرگ نيست . » « 64 » در روايت ديگرى است : در سجده براى دنيا و آخرت خود دعا كن ، چه او پروردگار دنيا و آخرت است . » « 65 » محمّد بن سليمان از پدرش از امام كاظم ( ع ) نقل كرده كه گفته است : در خدمت آن حضرت به سوى يكى از املاك او بيرون رفتم ، آن بزرگوار براى اداى نماز ظهر به پا خاست ، چون از آن فارغ شد سر به سجده گذاشت و شنيدم با آوازى سوزناك در حالى كه گريه گلويش را گرفته بود مىگفت : رب عصيتك بلسانى و لو شئت و عزتك لا خرستنى ، و عصيتك ببصرى و لو شئت و عزتك لا كمهتنى ، و عصيتك بسمعى و لو شئت و عزتك لا صممتنى ، و عصيتك بيدى و لو شئت و عزتك لكنعتنى ، و عصيتك برجلي و لو شئت و عزتك لجذمتنى ، و عصيتك بفرجى و لو شئت و عزتك لعقمتنى ، و عصيتك بجميع جوارحى التى انعمت بها علىّ و ليس هذا جزاوك منى . گفته است سپس شمردم هزار بار گفت :
العفو ، العفو ، پس از آن گونهء راست را بر زمين گذاشت و شنيدم كه با آوازى حزنانگيز مىگفت : با گناه خود به سوى تو بازگشتم ، بد كردم ، و به خودم ستم كردم ، مرا بيامرز كه كسى غير از تو گناهان را نمىآمرزد ، اى آقاى من ، و اين را سه بار تكرار فرمود ، سپس گونهء چپ را بر زمين چسبانيد و شنيدم مىگفت :
ببخشاى كسى را كه بدى و گناه كرده ، و زارى و اعتراف مىكند ، و اين را سه بار تكرار كرد ، سپس سر از سجده برداشت . « 66 »
هامش
( 63 ) الفقيه ، ص 91 ، شمارهء 11 .
( 64 ) كافى ، ج 3 ، ص 323 ، شمارهء 7 .
( 65 ) كافى ، ج 3 ، ص 323 ، شمارهء 6 .
( 66 ) كافى ، ج 3 ، ص 326 ، شمارهء 19 .