شدى بگو : نعوذ بالله من النّار و نسأله الجنة و اين را تكرار كن تا از خزانهء آب گرم خارج شوى ، و زنهار از اين كه در گرمابه آب سرد يا فقاع بنوشى « 3 » زيرا معدهات را تباه مىكند ، و آب سرد بر تو ريخته نشود ، چه بدنت را ضعيف و سست مىكند ، و زمانى كه از گرمابه بيرون مىآيى آب سرد بر پاهايت بريز ، زيرا اين عمل درد را از بدنت بيرون مىكشد ، و چون خواستى لباسهايت را بپوشى بگو :
اللّهم ألبسنى التقوى و جنّبنى الرّدى ، چون اين كارها را انجام دهى از هر دردى ايمن شوى ، و خواندن قرآن در حمّام چنانچه لنگ بر تن داشته باشى و حمّام صدا را منعكس نكند مانعى ندارد « 4 » .
محمّد بن مسلم از ابى جعفر امام باقر ( ع ) پرسيده است : آيا امير مؤمنان ( ع ) خواندن قرآن را در حمّام نهى كرده است ؟ امام ( ع ) به او پاسخ داده است : « خير تنها آن حضرت از اين كه انسان لخت باشد و قرآن بخواند نهى فرموده است امّا اگر لنگ بر تن داشته باشد مانعى ندارد . » « 5 » علىّ بن يقطين به امام موسى بن جعفر ( ع ) عرض كرد : مىتوانم در حمّام قرآن بخوانم و نكاح كنم ؟ امام ( ع ) فرمود : « اشكالى ندارد » « 6 » شيخ صدوق مىگويد : همچنين نهى وارد در خصوص سلام كردن در حمّام منحصر به كسى است كه لنگ بر خود نبسته باشد « 7 » .
و نيز آن حضرت فرمود : « . . . واجب است بر مرد كه چشمانش را فرو
هامش
( 3 ) فقاع اگر چه حرام است ، ليكن آن حضرت بر حرمت نوشيدن آن در حمّام تاكيد فرموده است .
( 4 ) الفقيه ، ص 27 ، به شمارهء 12 .
( 5 ) الفقيه ، ص 26 ، به شمارهء 13 و 14 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 502 ، به شمارههاى 32 و 31 .
( 6 ) الفقيه ، ص 26 ، به شمارهء 13 و 14 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 502 ، به شمارههاى 32 و 31 .
( 7 ) الفقيه ، ص 27 ، ذيل خبر 36 .