گفتهاند : ائمّه ( ع ) با وسمه خضاب مىكردند ، و خضاب با رنگ زرد خضاب ايمان ، و با حنا ( قرمز ) رنگ اسلام ، و با رنگ سياه خضاب اسلام و ايمان و نور است .
پيامبر خدا ( ص ) به على ( ع ) فرمود : « يك درهم براى خضاب خرج كردن بهتر از هزار درهم است كه در غير آن در راه خدا خرج شود . و در آن چهارده خصلت است : بادى را كه در گوشهاست دفع مىكند ؛ چشم را جلا مىدهد ؛ بيخ بينى را نرم مىكند ؛ دهن را خوشبو مىسازد ؛ لثهها را محكم مىگرداند ؛ بيمارى و ضعف را از ميان مىبرد ؛ وسوسههاى شيطان را كم مىكند ؛ فرشتگان بدان خوشحال ، مؤمنان شاد و كافران به سبب آن خشمگين مىشوند ؛ خضاب زينت و آرايش است ؛ بوى خوش است ؛ نكير و منكر از آن شرم مىكنند ، و در قبر مايه برائت و خلاصى است . » « 125 » بيشتر اين اخبار با اسناد معتبر در كتاب كافى نيز روايت شده است « 126 » .
در كتاب مذكور به سند صحيح از عمر بن يزيد روايت شده كه گفته است ابو عبد اللّه ( ع ) فرمود : « زنهار كه محاسنت از خضاب خالى باشد ، چه اين فقر و بيچارگى است . » « 127 » و به سند خود از حنص اعور نقل مىكند كه گفته است : از ابا عبد الله ( ع ) دربارهء خضاب ريش و سر پرسيدم كه آيا آن سنّت است ، فرمود : « آرى » عرض كردم : امير مؤمنان ( ع ) خضاب نمىكرد ، فرمود : « آنچه مانع آن حضرت شده بود گفتار پيامبر خدا بود كه : اين ( محاسن ) را از آن خون ( سر ) خضاب خواهى كرد . » « 128 » مىگويم : غزّالى دربارهء منع از خضاب بويژه به رنگ سياه مبالغه
هامش
( 125 ) همهء اين اخبار در الفقيه است ، ص 28 و 29 به شمارهء 63 تا 69 .
( 126 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 480 تا 484 .
( 127 ) كافى ، ج 6 ، ص 482 ، به شمارهء 11 .
( 128 ) كافى ، ج 6 ، ص 481 ، به شمارهء 5 .