است كه دربارهء قول خداوند :
خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ
« 116 » فرموده است :
« از جملهء اينهاست شانه كردن براى هر نمازى . » و نيز از آن حضرت روايت شده است : « شانه كردن و با را از ميان مىبرد ، و امام صادق ( ع ) شانهاى در مسجد داشت كه به هنگام فراغ در نماز با آن شانه مىكرد . » « 117 » و نيز فرموده است : « با عاج شانه كنيد كه آن و با را بر طرف مىكند . » « 118 » و نيز : « هنگامى كه سر و محاسنت را شانه كردى آن را بر سينهات بكش ، زيرا اين كار غم و و با را از ميان مىبرد . » « 119 » از امام صادق ( ع ) نقل است : « جامهء پاكيزه دشمن را زبون مىكند ، و ماليدن روغن فقر را از ميان مىبرد ، و شانه زدن سر و با را بر طرف مىكند . » پرسيدند و با چيست ؟ فرمود : « تب است ، و شانه زدن محاسن دندانها را محكم مىكند . » « 120 » در روايت ديگرى « ونا » « 121 » با نون ذكر شده كه به معناى ضعف است .
از آن حضرت ( ع ) دربارهء روغندان و شانه كه از استخوان فيل ساخته شود پرسيدند ، فرمود : « باكى نيست . » « 122 » و شايسته است به هنگام شانه زدن بگويد : اللّهم سرّح عنى الهموم و الغموم و وحشة الصدور و وسوسة الشيطان چنان كه از امام صادق ( ع ) روايت شده است . « 123 » و چون از آن فارغ شد بگويد : سبحان من زيّن الرجال باللّحى و النساء بالذوائب .
هامش
( 116 ) اعراف / 31 : . . . زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود برداريد .
( 117 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 488 ، به شماره 2 .
( 118 ) الفقيه ، ص 31 ، به شمارهء 110 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 489 ، به شمارهء 3 .
( 119 ) كافى ، ج 6 ، ص 489 ، به شمارهء 7 .
( 120 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 388 ، به شمارهء 1 .
( 121 ) الفقيه ، ص 31 ، به شمارهء 112 ؛ مرآت العقول ، مجلسى ، ج 4 ، ص 112 ؛ برقى به جاى و با « ونا » روايت كرده كه به معناى ضعف است .
( 122 ) كافى ، ج 6 ، ص 489 ، به شمارهء 11 .
( 123 ) مكارم الاخلاق ، ص 79 .